Eerlijke mensen

Het is zondagmiddag. We komen aan in Amsterdam en parkeren de auto in Westerpark. We laden de auto uit: Bugaboo: check. baby: check. luiertas: check. Sophie le Giraffe: check. Mijn handtas: check. Auto dicht. Oh, nog even de slaapzak uit de kinderwagen ritsen. Auto open. Dan auto dicht. Of zullen we even de beugel op de Bugaboo zetten? Ja, doen we. Auto open. Na vijf minuten geklungel zijn we klaar om naar het park te gaan. We lopen het festivalterrein op van De Rollende Keukens. Geweldig! Overal gezelligheid, de zon schijnt en veel leuke eettentjes met hier en daar live muziek. Samen met vriendinnetje Marjolein hebben we weer veel lol. Als we verzadigd zijn van een heerlijke middag en avond, lopen we terug naar de auto.
Frank wil zijn autosleutels uit zijn broekzak pakken. Zijn broekzakken zijn leeg. “Oh nee, heb ik de sleutels in de auto laten zitten?!” roept hij verschrikt uit. Mijn hart slaat even over. We lopen het steegje in waar we auto hebben geparkeerd. Gelukkig! Onze auto staat er nog. Er ligt een briefje in de auto: sleutels ophalen bij nr. 6. We bellen aan en een schattig meisje doet open. Noa, van 7 jaar, zegt dat haar mama de sleutels heeft gevonden en zo terug komt van boodschappen doen. Felicia kijkt naar Noa en ze lachen lief naar elkaar. Dan komt haar moeder thuis, ze checkt nog even onze naam voordat ze de sleutels teruggeeft. Oef, wat een geluk dat er natuurlijk ook genoeg eerlijke mensen in Amsterdam wonen.

En wat als het echt niet lukt?

Wij kwamen op een punt dat de eindstreep naderde. We waren bijna uitbehandeld na 6 IUI en 2 IVF behandelingen. We gingen starten met de 3e IVF. Ik begon mijn hoop en optimisme kwijt te raken. Was in mijn hoofd druk bezig met plan B. Hoe geef je een goede wending aan je leven als je nooit moeder zal worden? Als je nooit zwanger bent geworden, kan je dan nog echt gelukkig worden? Onze kinderwens groeide groter dan het verdriet. We zullen doorgaan en strijden tot we niet verder kunnen. We zetten alles op alles, aan onze inzet zal het niet liggen. Meer kunnen we niet doen.
Mijn plan B was emigreren naar Singapore. Niet alleen het land uit, dan maar direct naar de andere kant van de wereld en samen een nieuw bestaan opbouwen Nu hou ik wel van reizen en heb ik altijd in het buitenland willen wonen, zo gek was dat niet. Het alternatief is als enige in het dorp kinderloos achterblijven, lijdzaam toezien hoe al die andere vrouwen wel zwanger worden en kinderen krijgen en blij zijn voor al die anderen. Nee, dat zag ik niet zitten. Ik wilde weg.
Nu ken ik vier mooie, sterke vrouwen met een onvervulde kinderwens. Zij zijn toch gelukkig, je moet het lot op een bepaald moment accepteren, want je hebt geen keuze. Je moet doorgaan met leven. Het is een acceptatieproces dat jaren kan duren.
Wonderen bestaan echt. Ook als je (bijna) uitbehandeld bent, het kan soms toch nog goedkomen als je er niet meer op heb gerekend. Ik hoop dat het jou overkomt.

Geloof jij nog in de ooievaar?

Sinterklaas loopt nooit je huis voorbij, je krijgt altijd de cadeaus die je toekomen, want je familie en vrienden hebben de rol van Sinterklaas op zich genomen.
De ooievaar is een ander verhaal. De ooievaar is nog weleens de weg kwijt en slaat weleens een huisje over, waar er met veel liefde en hoop op zijn komst wordt gewacht. Soms jarenlang zelfs. De ooievaar vergist zich soms en vergeet wie er aan de beurt is. De een krijgt 3 cadeautjes achter elkaar, de ander geen enkele en de volgende krijgt een cadeau waar ze niet op zit te wachten. Nog gemener als je iemand blij maakt met het cadeau en het later weer afpakt. De ooievaar kan een hoop leren van Sinterklaas over eerlijke verdeling.

Jaarlijks raken wereldwijd zo’n 130 miljoen vrouwen gewenst en 80 miljoen vrouwen ongewenst zwanger. Wereldwijd worden er 46 miljoen abortussen uitgevoerd. Een vreselijk getal als je zelf zo graag een kindje wil. In Nederland ligt het abortus-percentage op 10,6%. De cijfers liegen er niet om.

80-90% van de stellen met kinderwens worden in het eerste jaar zwanger, 10% tot 20% dus niet. Helaas kennen we allemaal de trieste verhalen die daarna nog kunnen volgen: miskramen, buitenbaarmoederlijke zwangerschappen en vroeggeboortes.
Als ik om me heen kijk, zijn de stellen die probleemloos zwanger zijn geworden en een gezond kind op de wereld hebben gezet eerder een uitzondering op de regel. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en zijn eigen verdriet. 6 keer zwanger worden en uiteindelijk 3 gezonde kinderen baren. Gister bij het babyzwemmen vertelde een moeder dat ze een tweeling kreeg, eindelijk na 11 jaar wachten. 1 baby heeft het niet gered bij de geboorte. Op 1 dag een begrafenis en beschuit met muisjes. Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar. Een andere vrouw heeft 4 miskramen gehad en heeft gelukkig 2 gezonde kinderen gekregen. Het grote, onverwerkte verdriet kwam na de bevalling los. Zwanger worden, zwanger zijn en een kind krijgen zijn de grootste stressfactoren in het privé-leven van ieder stel met een kinderwens.

Maar gelukkig lopen de meeste verhalen goed af. Nee, de ooievaar, daar geloof ik niet meer in. Ik ben echter enorm blij dat het ziekenhuis de natuur een handje kan helpen als het nodig is en dat op die manier de kinderwens van een aantal stellen alsnog vervuld worden. Ik geloof in de wetenschap van de medische wereld, waarin wonderen worden verricht.

Waarom kraamfeestjes niet altijd leuk zijn

Natuurlijk zijn kraamfeestjes en kinderpartijtjes leuk. Je komt de huiskamer binnen en struikelt over de maxicosi’s en kinderwagens. Een gezellige verzameling van zwangere vrouwen, jonge moeders en tig baby’s, peuters en kleuters. En jij, die al jaren probeert zwanger te worden. De meeste vrouwen op het feestje weten dat niet en delen gezellig hun ervaringen uit hoe snel ze zwanger werden van hun eerste, tweede of derde kind. Natuurlijk ben je oprecht blij voor al die andere vrouwen, maar je baalt vanuit je tenen dat het jou niet lukt. Iets wat voor hen zo vanzelfsprekend lijkt te zijn en weinig moeite kostte, bij jou is het anders. Het gesprek gaat alleen maar over kinderen alsof de rest er niet toe doet.¬†Direct de eerste keer raak, hoor je ze zeggen. Bij jou is zelfs de eerste 50 keer niet raak geweest.

Je kijkt naar de lijn met vrolijke geboortekaartjes. Je denkt aan de tientallen keren dat je een envelop op de deurmat aantrof met de welbekende ooievaar. Elke keer stuur je weer braaf een kaartje terug om de blije ouders te feliciteren met hun wonder. Verdrietig word je er wel van. Het is confronterend, want je wilt zo graag zelf het grote geluk ervaren. Je doet je best om jouw verhaal los te zien van de andere verhalen, dat lukt niet. Je ziet de baby die jij ook wil. Je zet je kiezen op elkaar en probeert er het beste van te maken. Je kijkt naar een vrouw die zachtjes over haar buik aait, ze voelt de baby schoppen. Je neemt een drankje en je lacht. Je doet je best voor je vriendin of je zus.

Later thuis op de bank voel je het verdriet opborrelen. Die vervelende open wond waar je geen pleister op kan plakken. Je besluit dat je de volgende keer een aparte afspraak maakt om de baby te bewonderen en het kraamfeestje aan je voorbij zal laten gaan.

Elke dag een cadeautje

Elke dag een cadeautje

Als jij je ogen opent,

naar ons kijkt, naar ons lacht.

gewoon omdat jij er bent.

We hebben je niet cadeau gekregen,

maar je bent het mooiste cadeautje in ons leven.

–xx–

Uit Liefde geboren

op de langste dag van het jaar

Felicia Tel

Wij hebben niet gekozen voor een ‘gewoon’ geboortekaartje, maar zelf een geboortedoosje gemaakt, een roze cadeaudoosje vol liefde en geluk. Felicia is elke dag (en nacht) een cadeautje. Frank en ik zijn avonden druk geweest met knippen en plakken. Een paar mensen hebben ons bijzonder gesteund in ons IVF traject en kregen een persoonlijk bedankbriefje. Voor de postbode was het een kleine uitdaging om de doosjes ongeschonden door de brievenbus te krijgen.

De naam Felicia stamt af van de latijnse naam Felix. Het heeft een prachtige betekenis:

  • gelukbrengend/gelukwensend
  • vol vreugde, vrolijk
  • vruchtbaar

We kunnen nu al zeggen dat Felicia haar naam eer aandoet!

Verder begint haar naam met de F van papa Frank en eindigt met de A van Anne.

P.S.: ik krijg veel vragen waar ik de mooie roze doosjes, babylintjes en stickers heb besteld. Dit komt van kadodesign.nl. Het papier is van papierwinkel Vlieger in Amsterdam.