Alcoholvrije cocktails

Twee vriendinnen vertelden me vorige week dat ze zwanger zijn van hun eerste kindje. Superleuk! Ook op twitter gaat het goed met de zwangeren. De hoogste tijd om mijn favoriete recepten voor alcoholvrije cocktails te delen.

Tijdens mijn zwangerschap ontdekte ik lekkere mocktails, de alcoholvrije cocktails. Fijn voor de afwisseling als je wat anders wilt naast de liters water, appelsap, cola en thee.

Cosmopolitan cranberry

  • 1 limoen
  • cranberrysap (gewoon in de supermarkt verkrijgbaar bij de andere vruchtensappen, ik gebruik de cranberrysap van AH eigen merk)
  • ijsblokjes

Snij een halve limoen in schijfjes. Pers het limoensap van de andere helft uit. Schenk de cranberrysap in een cocktailglas, met een paar ijsklontjes en de schijfjes limoen, maak je het gelijk feestelijk.

Mojitomojito

  • 50ml appelsap
  • een paar munttakjes
  • 2 theelepels rietsuiker
  • soda water of spa rood
  • ijsklontjes

Snij een limoen in partjes, voeg muntblaadjes toe en twee theelepels rietsuiker. Voeg crushed ice toe en schenk bij met sodawater / spa rood. Garneren met een stukje limoen en een munttakje.

Bellini

  • Spa Roodbellini kopie
  • Perzik (of perzikensap)
  • Bevroren aardbei

Pureer een perzik in de blender en mix dit met Spa Rood (voor de zoete variant kan je 7up of Jip en Janneke bubbelsap van de Hema gebruiken). Je kan de perzik ook vervangen door perzikensap. Je kan ijsklontjes toevoegen of voor een leuk effect, een bevroren aardbei uit de vriezer (diepvriesfruit)

Ik ontdekte net deze website met nog meer alcoholvrije cocktails. Ik zeg Cheers! op alle zwangere vrouwen van dit moment en dat er nog veel mogen volgen dit jaar.

Embryodonatie

In Libelle Nieuwscafé las ik dat binnenkort de eerste baby via embryodonatie in Nederland geboren.

Zelf sta ik op dit moment voor een lastig dilemma over onze mogelijke embryo’s. Ik begin met een nieuw IVF-traject en moet een bewaarovereenkomst tekenen over onze mogelijke embryo’s. Stel dat ik opnieuw zwanger word, en dat cryo’s in de vriezer overblijven, dan hebben we de volgende keuzes:

  1. Embryodonatie, de embryo’s kunnen worden gebruikt voor een ander paar met fertiliteitsproblemen.
  2. Het in kweek brengen van embryonale stamcellen voor geneeskundige doeleinden, medisch en biologisch wetenschappelijk onderzoek en onderwijs
  3. Het verrichten van volgens de wet toelaatbaar wetenschappelijk onderzoek.
  4. De embryo’s worden vernietigd.

We zijn er nog niet over uit. Een embryo vernietigen wil ik niet, het prille leven vernietigen vind ik een nare gedachte. Experimenteren met onze embryo voor wetenschappelijk onderzoek kan belangrijk zijn voor de toekomst, maar toch. Een ander stel met vruchtbaarheidsproblemen onze embryo doneren, is een raar idee. De baby zou 100% genetisch van ons zijn, ook al zit het in een baarmoeder van een andere vrouw, dat voelt niet goed.
embryo

Maar als ik erover nadenk, wens ik elk kinderloos stel een baby toe en gun ik het echt iedereen. Ik wil altijd graag een ander helpen. Ik ken een paar stellen die uitbehandeld zijn met een onvervulde kinderwens en ik zie (en voel) hun intense verdriet en machteloosheid.

Stel dat een ander paar zwanger wordt van onze embryo, dat genetisch gezien onze zoon of dochter is, een broertje of zusje van Felicia, hoeveel geluk kan je een ander stel geven? Als dit hun enige en laatste kans is op een zwangerschap, en ik kan ze daarmee helpen?

Met Frank heb ik hier uitgebreid over gesproken. Hij ziet het niet echt zitten dat een ander gezin ‘ons kind’ krijgt. 50% doneren met sperma of eicellen is een ander verhaal, waar we over na kunnen denken. Gezien mijn leeftijd (37 jaar) en onze vruchtbaarheidsproblemen weet ik niet of wij een geschikte ‘leverancier’ zijn. Ik vraag me af hoeveel IVF-stellen kiezen voor de optie van embryodonatie in hun bewaarovereenkomst en hoe groot de vraag hiernaar is. Als je mijn blog hierover leest, wil je me laten weten hoe jij hierover denkt?

De grenzen en mogelijkheden van IVF

Een journalist van de Libelle was bezig met het maken Libelle Nieuwscafé bijlage met als thema ‘De nieuwe baby’. Ze stelde mij de hamvraag: ‘Een zegen, al die vruchtbaarheidstechnieken?’ Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Natuurlijk, zonder de vruchtbaarheidstechnieken zouden tienduizenden of wellicht honderdduizenden stellen achterblijven met een onvervulde kinderwens.

‘Maar.. waar ligt de grens?’, vroeg ze vervolgens. Zelf denk ik liever in  mogelijkheden dan in grenzen. Ik denk dat IVF-stellen voor zichzelf een grens proberen te stellen, maar die grens steeds verleggen. Als een poging mislukt, ben je vaak in je hoofd al je nieuwe poging aan het plannen. Je voelt dat je er zo dichtbij bent, je wilt alles doen wat mogelijk is om je kinderwens te vervullen. Desnoods zelf betalen of in het buitenland.

Ik vind het overigens wel goed dat de politiek de leeftijdsgrens op 43 jaar heeft gezet. Ik denk dat deze duidelijkheid belangrijk is. Met 43 jaar heb je ruim 50% kans op miskramen (bron: Wikipedia) en bovendien een hoge kans op complicaties. Zelf denk ik dat het beter is om na zoveel verdriet en teleurstellingen je grenzen te kennen en tegen jezelf beschermd te worden. De kinderwens beheerst in dat geval vaak al jaren je leven. Je kan altijd nog ervoor kiezen je geluk in het buitenland te zoeken en zelf de behandeling te financieren. Een IVF traject in Nederland is op zichzelf al loodzwaar, zoals Marjolein Grömminger van Freya aangeeft in Libelle Nieuwscafé, tel daar je extra investeringen bij op met reizen en je spaargeld, dat maakt het achtbaangevoel nog extremer. Alles op alles zetten voor je allergrootste wens.

Je moet altijd blijven dromen, soms gebeuren er wonderen, soms is er hulp voor nodig. Gelukkig kunnen we de natuur soms een handje helpen. En soms heb je alles gedaan wat je kon doen, en sta je nog met lege handen.

IMG_4520