Kerst 2013

Ik vind het zwaar. Kerst dit jaar. Ik dacht, het gaat wel. Maar het gaat niet. Terugplaatsing nummer zoveel en ik ben bang voor teleurstelling nummer zoveel.

Mijn wensen voor 2013 waren een baby en een boek. Mijn wensen zijn niet uitgekomen. Mijn zusje heeft wel haar baby en haar boek, daar geniet ik ook heel veel van. Het meest trots ben ik op mijn zusje dit jaar. She did it, 2 mijlpalen in 1 jaar.

En wat wens ik voor volgend jaar? Mijn nieuwe boek gaat er gewoon komen. Maar gaat onze baby ooit nog komen? Onze eerste wachtweek ging goed. Ik was gelukkig, voelde hoop en we voelden ons fijn op Vlieland. Het weekend van de terugplaatsing en de boekpresentatie waren intensief, druk, gezellig maar ook heel mooi. Het was een feestje om met elkaar te mogen vieren.

Nu de tweede wachtweek. De moed zakt in mijn schoenen. Ik voel niets en vrees weer voor het ergste. Volgende week is het al kerst. Ik wil er liever even niet zijn. Een korte winterslaap houden totdat het over is. Ik wil mezelf een schop onder de kont geven, de kerstboom optuigen, kerstkaarten schrijven, maar het lukt me niet. De kerststemming is ver te zoeken. Ook ben ik besluiteloos, want wat wil ik nou met kerst? Verplichtingen hebben we dit jaar niet. Iedereen heeft al plannen, wij nog niet. Ik voel me lusteloos en vervelend. Positief blijven roept iedereen altijd maar. Vaak lukt het me, vandaag niet. Misschien morgen weer?

Sounds of silence

Did you ever wonder what it is like about not to be able to get pregnant? logo awareness

In this multitasking world, we want it all. Career, love and a baby. Mostly you get what you want if you work hard enough to reach your goals. But, no matter how hard you try, a baby is not in the stars for everyone.

One in six couples experience difficulty conceiving. Not always an easy topic to talk about. Everyone around you gets pregnant easily, but you. You are fighting. For years.

It is easy to talk about your successes in your career. But you feel the pain in your heart about your infertility and you do not want people to talk about your private problems. If people ask, you do not give an honest answer. People often hurt your feelings, as they do not know your story. You hear many jokes that are not funny. You cannot blame them, because you do not tell that your second IVF attempt just failed. You cry in silence, looking everytime for a safe place where you can hide.

I remember those days, working in the office, wishing for a miracle every second but never having send one your way. I hid away in the quiet disabled toilet, I called my love to tell that again we did not succeed. I cried silent tears, breathe in slowly and breathe out and then I had to put on my happy face and get back to work. You have to overcome this one as well.

If you get pregnant you get sixteen weeks off. If you are in IVF, you just need to keep on working, surviving day by day, stuffed with hormones, no one knows about all the disappointments you are dealing with.

One day I decided to tell people. But, who do you trust to tell? When people asked me the direct question, I answered them truthfully. ‘Yes, we do want to have a baby, but sometimes you are not that lucky. You do not get what you dream of…’ This time it was not my sound of silence, but the person who asked. Shocked by my honest answer. It felt good. This infertility situation gave me so much stress by not talking about it. It was a breakthrough to start talking and a weight was lifted from our shoulders. People care and I discovered we were not the only one. I truly believed I was an exception.

I wrote down my story about my experiences and emotions, my book was published in the Netherlands last year. Thousands of people read it and loved it, even those without fertility problems. It was also a challenge to overcome to share my personal story to all the people I know, and people I don’t know.

Now I find out there are thousands of people experiencing the same pain, feeling the same emotions. They recognize their emotions completely in my story, it is like I told their story. It was the story I had wanted to read before we started our ride in the IVF rollercoaster.

I learned to be proud. We were able to give everything we had to chase our dreams. My love Frank and I were in it together. We found a way to survive.

After every disappointment, we booked a trip. Somewhere close to our home country The Netherlands, like Germany of Belgium, sometimes we had to travel far to Brazil or Indonesia to retrieve our happiness inside and have a physically great distance between travel destination and the hospital. We created our peaks in life.

Our journey was not easy at all, but we managed to stay happy.

The impact of IVF on our daily life was enormous. But I think today we can enjoy the moments of happiness in our life even more.

Thankfully our story has a happy end. We got a beautiful little girl, our Felicia is our everyday joy and pleasure. I see it a compliment when people tell me they’d also have loved our story if this miracle had not happened to us. Just by the way of living, living the good life. Be happy and grateful. Cherish the beautiful things in life and know that the peaks you can create yourself. I think this struggle made me a happier and stronger person today.

Anne Tel , Writer ‘Paaseitjes zoeken in het AMC’

The Netherlands, published in 2012

Thanks to Helen Adrienne ( who inspired me to write this blog.

Oma met (klein)kinderwens voor haar dochter

“Lieve Anne, een hele tijd geleden las ik voor het eerst jouw boek. Het deed me lachen, huilen, bood me troost en ik putte er hoop uit. Onlangs ben ik herbegonnen met lezen. Jouw verhaal gaf me inspiratie om een aantal gedichten te schrijven. Ook schreef mijn mama een gedicht voor me. Liefs, Els”

Hieronder staat het gedichtje dat de moeder van Els schreef. Ook zij loopt al 2,5 jaar op de toppen van haar tenen, ongeduldig te wachten om haar kleinkind in haar armen te houden…oma met kleinkind

Dag mijn lieve kleine Ukkepuk,

Al zo lang wordt er op je gewacht,
Gewacht tot je onze wereld toelacht.
Je mama en papa hopen elke maand weer
Misschien wordt ons wachten beloond deze keer?

Helaas jij vindt het nog te vroeg,
Je bezorgt je mama en papa zoveel tranen en gezwoeg.

Nu wordt het stilaan tijd
dat jij ons met je komst verblijdt.
Je ouders, oom, tante, oma en opa, de ganse familie staan al lang voor je klaar
maar de tijd gaat voorbij, dag na dag, maand na maand, jaar na jaar. 

Als je komt, mag je lachen en huilen,
lief spelen of pruilen,
fietsen, dansen, zingen en nog allerhande leuke dingen.
Jouw huilen zal als muziek in de oren klinken.
En als je lacht zullen ook onze oogjes blinken.

Want weet je lieve schat, alle rijkdommen van de wereld zouden we ruilen voor een glimlach, een kreet, een blik van jou.
Zonder fout, ben jij ons grootste stukje goud.

Je hebt al lang een plaatsje in ons hart.
Maar de plaats in de grote wereld en vooral in het gezellige
nestje van je lieve ouders wacht.
We zullen naar jou blijven smachten.
Laat ons toch niet langer wachten.
Kom nu maar gauw,
Met z’n allen verwelkomen we jou!

Els, bedankt voor het delen. Ik hoop dat je snel je geluk gaat vinden en dat je droom uit mag komen met een mooie, lieve Ukkepuk in jullie leven. En ik hoop dat je moeder een oma gaat worden met de komst van jullie kleintje. Ik duim voor je.

Meet Anne Tel at Frankfurter Buchmesse

Watch my video

About the book: Paaseitjes zoeken in het AMC

  • Published in the Netherlands
  • 10,000 copies sold
  • 5 star reviews on bol.comAnne Tel omslag
  • target audience: female 25-45 years old with and without fertility problems
  • lovestory in Amsterdam, IVF background story (true based)
  • Dutch title: Paaseitjes zoeken in het AMC means: Looking for easter eggs in the Amsterdam Medical Centre. It is referring to the first fertility treatment on Easter day.
  • This book fullfills a need for people to learn moreabout IVF impact to daily life.


Imagine, you are a a 30 year old woman. You live in Amsterdam, you have great friends, a nice job and you are settled with the love of your life. You enjoy life to the max. You dream about starting a family together, like everyone else. Then, it doesn’t happen.
This is my story. I always wanted to have a family one day. Months went by, after one year we went to the hospital and got sucked into the IVF rollercoaster. One disappointment after another, you keep on believing that one day it will happen, but when? After 5 years our dream came true. We got a beautiful baby girl and she is our everyday joy and pleasure. The best thing that ever happened to us. A miracle.


Writer Anne Tel: “Sometimes, talking about fertility problems is still a taboo in the Netherlands. It feels like my personal mission to talk and write about this delicate subject.    I try to contribute to a change, to make it easier for other IVF couples. They are not alone as one out of six couples are struggling with this. Family and friends often do no know how to deal with the emotions of their beloved. It is easy to say something wrong and hurt feelings unintentional, when you do not understand their world. I try to bring those worlds closer together for a better understanding. I think every couple that survives the IVF rollercoaster, should be really proud instead of ashamed. They fight for their dream no matter what. I keep my fingers crossed for everyone, hoping that their dreams may come true one day. I believe in miracles.”


  • Telephone: +31-294-785747
  • Mobile: +31-6-16445764
  • Email:


  • A must have on your bookshelf.
  • Read, laugh, cry and celebrate.
  • I saw a movie by reading your book.
  • Loved it!!! From the first till the last page, can’t wait for your next book.
  • You make me a better midwife. Thank you!
  • Best book I read in years!
  • The book that everyone should read.
  • I understand couples with fertility problems much better now.
  • Thank you for sharing your story. It helped me to understand my own feelings.
  • You are a beautiful inspiration for many women.
  • It was like it was us going through the same process.
  • Easy to read and recognizable.
  • I could not stop reading.
  • I read your book in one day. It was wonderful like being with you along your journey.
  • Completely sucked into your story.
  • It is a lovestory, written in a positive way with humor. I like it a lot.
  • No one will remain unmoved after this story.
  • Read this book at a stretch!
  • Great book! Well written.

Booktrailer Paaseitjes zoeken in het AMC

Hier doe ik het voor!

Beste Anne,

Middels dit berichtje wil ik je graag bedanken voor het inzicht dat je me gegeven hebt door het lezen van jouw openhartige boek.
Zwanger van mijn tweede kind meldde ik me direct aan voor Moeders voor Moeders. Als verloskundige dacht ik als geen ander te weten hoe belangrijk het is om hieraan mee te doen. Dacht ik te weten…
Ik kreeg als bedankje voor mijn deelname jouw boek en ik heb het in 1 ruk uitgelezen. En ik realiseerde me dat ik al die jaren als verloskundige nooit heb geweten hoe heftig een vruchtbaarheidstraject voor mensen is. Tijdens mijn opleiding is hieraan niet veel aandacht besteed. Ik begeleid iemand eigenlijk pas echt als de zwangerschap al een feit is. Natuurlijk heb ik medische kennis over alle procedures en weet ik hoe behandelingen gaan. Maar bijvoorbeeld het feit dat je soms dagelijks naar het ziekenhuis moet voor echo’s en hoe dat je persoonlijke leven kan gaan beinvloeden en beheersen, daar heb ik weinig over geleerd.
En dat terwijl ik toch geregeld mensen op mijn spreekuur krijg die zwanger zijn geworden via zo’n ingrijpend traject.
Waar ik vroeger volstond met een welgemeend ‘gefeliciteerd’, sta ik nu op, loop ik naar de andere kant van mijn bureau en breng ik mijn felicitaties persoonlijk over 🙂 En vertel ik hoe geweldig ik het vind dat zij nu zwanger zijn geworden en hoe spannend de afgelopen tijd geweest moet zijn.  En ik merk uit de reacties van mensen, hoezeer zij dit waarderen.
Dus Anne, dank je wel voor dit inzicht. Je hebt hiermee van mij een completere verloskundige gemaakt!

Groetjes Nienke Stam
Verloskundigenpraktijk Castrovalva in Almere
Anne Tel - Paaseitjes zoeken in het AMC (2012)

‘#lievelotjes, ik heb een #openzenuw bericht’

Lieve (ex) lotjes,

Regelmatig schrik ik van jullie openzenuw-berichtjes, waarschuwingen, baby alerts en alarmen. Bij elke foto van een dikke buik, echo, baby of kinderkamer houden jullie rekening met de andere lievelotjes die (niet) zwanger zijn.

We zitten vast allemaal anders in elkaar, maar persoonlijk vind ik de #openzenuw waarschuwingen juist confronterend en pijnlijk.

We volgen elkaar en leven met elkaar mee. De een wordt zwanger, de ander niet. Hoe wreed het ook is. We willen het allemaal, waarom zij wel en ik niet, denken sommigen wellicht bij een zwangerschapsaankondiging van een ander.

Natuurlijk mag je vanuit je tenen balen dat het bij jou (nog) niet is gelukt, maar bottom line gunnen we het elkaar toch? Als je een twitteraccount hebt, moet je toch je gevoel kunnen delen? Je verdriet en blijdschap?

Ik begrijp de #openzenuw, heb ook het boek gelezen van Denise Hilhorst (dat ik zelf erg prettig vond om te lezen), maar ik vind de term nogal beladen om te associëren met iets positiefs als zwanger zijn. Een #openzenuw associeer ik met een misplaatste opmerking van iemand die jou hiermee kwetst, iemand die niet beter weet. Dat kan ook een zwangerschapsaankondiging zijn van een ander. Maar een lieflotje die na zoveel jaar eindelijk zwanger is geraakt, daar word ik blij van en is voor mij nooit een open zenuw. Ik hoop dat jullie dat net zo ervaren.

Het is voor een ieder om om te gaan met zijn/haar open zenuw. Het is jouw keuze om iemand te volgen. Als het te pijnlijk voor je is en je moeite hebt met de blije berichten van een ander, dan raad ik je aan op het knopje ‘ontvolgen’ te drukken zodra iemand zwanger is. Voel je niet verplicht om een ander te feliciteren, maak het jezelf niet moeilijker dan nodig is.

En lieve ex-lotjes, fantastisch dat jullie zwanger zijn, het is jullie van harte gegund. Jullie zijn ons voorbeeld, hier doen we het voor. Ik word blij van jullie blijdschap, deel gewoon wat jij wil. Maar liever zonder #openzenuw waarschuwing.foto blog poes

De club waar je niet bij wil horen

Lezeres Judith stuurde me vorig jaar een heftige email. Ze had veel verdriet gevoeld tijdens het lezen van mijn boek. Mijn grootste angst is haar werkelijkheid geworden. Haar laatste poging om zwanger te worden is niet gelukt, haar kinderwens blijft onvervuld.

Judith schreef:

Ik heb jouw boek gelezen en herken zoveel, in omgekeerde volgorde ook in beide ziekenhuizen geweest, jarenlang, waarna ik nu met lege handen sta. Ik hoor bij de club bij wie het niet is gelukt. De club waar niemand lid van wil worden.’

Inmiddels heeft ze mijn boek 5 keer gelezen. Het is haar manier om haar verdriet te verwerken en elke keer zegt ze steun te vinden in mijn verhaal.

Een paar weken terug stelde ik voor samen naar de Freya dag te gaan. Freya is de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen en mensen met een onvervulde kinderwens. Judith vond het een goed idee om samen te gaan.

bob marleyJudith reed met me mee en vertelde me haar hele verhaal. Ze had veel meegemaakt. Je kan er een boek over schrijven. Ik luisterde en voelde haar verdriet. We komen aan bij de bijeenkomst, en we zien heel veel mensen, ruim 150 hoorde ik. We gingen samen naar de lezing Verborgen verlies. De zaal was vol, allemaal lotgenoten die hetzelfde soort verdriet voelden, op hun eigen manier worstelend en vaak nog midden in het rouwproces zittend.

Judith was stilletjes aan het huilen, haar verdriet is nog zo vers. Een vrouw aan de andere kant van de rij zag haar huilen, en kwam een zakdoekje brengen. Een ontroerend gebaar. Na afloop vroeg ze Judith hoe het met haar ging.

Afgezien van de bindende factor van verdriet dat mensen bij deze Freyadag heeft samengebracht, is er toch een mooie club ontstaan met mensen waar je misschien wél bij wil horen. Zodat je van elkaars kracht kunt leren en je verdriet een plaats kan geven. Het gevoel krijgt dat je er niet alleen voor staat. Mensen die elkaars verdriet begrijpen en elkaar een hand op de schouder leggen die je soms zo hard nodig kan hebben. Mensen die lief zijn voor elkaar.

Ik kijk terug op een emotionele en waardevolle dag, een plek om mensen te ontmoeten met dezelfde ervaringen. Ik voelde ook positieve energie, die ‘s avonds nog lang doorging in mijn timeline op twitter.

Dit bericht stuurde Judith na ons bezoek aan de Freya dag:

‘Nog steeds onder de indruk van alles wat ik zaterdag heb gehoord, gezien en gevoeld. Alle sterke vrouwen die ik heb gezien zaterdag, ik wist niet dat er zoveel van waren, alle verhalen en al die vrouwen zo sterk! Dat geeft kracht. Freya doet goed werk. Deze song hoorde ik net in een winkel en wil ik met je delen: Superwoman, omdat dit zo goed aansluit bij al die stoere, sterke vrouwen.’

Ik denk dat het doel van Freya is bereikt. Dit is het voorbeeld van 1 deelnemer die troost heeft gevonden op deze dag. Fijn dat deze club bestaat waar je elkaar een hart onder de riem kan steken. Freya bedankt!

Quotes van de Freyadag:

‘Je sleept een hutkoffer achter je aan, en op een gegeven moment leer je er wieltjes onder te zetten.’ (deze quote is van een man, ook bijzonder!)

‘Stiekem zal ik toch altijd een sprankeltje hoop houden.’

‘Ik voel me daadwerkelijk wat lichter sinds ons Freya-tripje’ (Judith)

Werkende IVF-vrouwen

Hoeveel belangengroepen zijn er voor werkende moeders? Tig vrouwennetwerken die zich op de werkende of ondernemende moeders richten en hun carrière.

Ook in het bedrijfsleven wordt veel rekening gehouden met werkende moeders. Je kind naar de crèche brengen, thuiswerken als je kind ziek is, parttime werken, noem maar op.

Maar… hoe is het met de groep werkende IVF-vrouwen gesteld? De vrouwen die dolgraag moeder willen worden en hier een zware strijd voor leveren? Die te pas en te onpas moeten haasten naar het ziekenhuis en hun agenda keer op keer last-minute omgooien voor een echo. Eén echo missen betekent gelijk een behandeling een maand opschuiven, elke echo is belangrijk en de datum en tijdstip wordt bepaald door het ziekenhuis.

Ik werkte om de hoek van het ziekenhuis, ideaal zou je zeggen. Toch viel het in de praktijk niet altijd mee. Het kwam regelmatig voor dat ik de middag ervoor pas wist dat ik de volgende ochtend verwacht werd, vaak net op een tijdstip dat ik een overleg of een belangrijke klantafspraak in de agenda had staan. Ook kan je niet inschatten hoe lang de wacht- en behandeltijd is.

Als IVF-vrouw deed ik zo hard mijn best, en nog voelde ik dat ik tekort schoot. Volgespoten met hormonen maakt het er niet makkelijker op. Hoofdpijn, moe, vervelend, depressief, prikkelbaar zijn veel voorkomende bijwerkingen. Werkende moeders hebben het óók zwaar, heus, maar zij hebben één, twee of drie kinderen.

Heb jij een collega in een IVF-traject, probeer haar af en toe te ontlasten en te helpen. Zoals zij rekening houdt met jouw moederschap, is het fijn om onverwacht steun te krijgen of verrast te worden door een meedenkende collega. Een klein gebaar als zomaar een bloemetje, een kaartje of een geluksbrenger op haar bureau kan een groot verschil uitmaken. Want geloof me, het valt echt niet mee voor een werkende IVF-vrouw om alle ballen in de lucht te houden. Soms is het puur overleven. Ik had het geluk een lieve vrouwelijke manager te treffen die er voor me was, me begreep en naar me luisterde als ik het nodig had.

En als je zelf zwanger bent, vertel het dan gelijk aan de collega die met IVF worstelt. Niet vertellen of iemand ontwijken is vaak nog pijnlijker en stel je eens voor dat uitgerekend zij het via via moet horen. Je IVF collega heeft een zesde zintuig waarbij ze vaak als eerste aanvoelt dat je zwanger bent.


Nieuw: magazine Uitgerekend jij!

Begin mei verschijnt Uitgerekend Jij – Magazine over vruchtbaarheidsproblemen. Het wordt gratis verspreid via ruim 90 fertiliteitsklinieken en -afdelingen. Een goed initiatief dat ik hierbij onder de aandacht wil brengen.

Wil je zeker zijn van een exemplaar? Of kom je niet in de kliniek? Bestel Uitgerekend Jij op de website. Je krijgt het dan begin mei thuisgestuurd. Het magazine blijft gratis, je betaalt alleen verzend- en administratiekosten.

Je mag Uitgerekend Jij natuurlijk ook bestellen als je zelf geen vruchtbaarheidsproblemen hebt, maar wel meer wilt weten over het onderwerp.

Mijn boek in beeld gebracht

Let op: dit bericht is alleen bedoeld voor de lezers van mijn boek.

Als ik een boek lees, probeer ik me altijd een voorstelling te maken van de hoofdpersoon.

Hoe ziet iemand eruit? Wat voor type is het? Wat voor uitstraling? In de meeste boeken leer je een hoofdpersoon kennen aan de hand van de beschrijvingen. Heel anders dan bij een film waarbij direct het uiterlijk en de uitstraling duidelijk worden en je leert gaandeweg het karakter kennen.

Mijn boek is waargebeurd. Het is mijn leven. 8,000 vrouwen (en 30 mannen) lazen deze zomer mijn boek. 100 personen kennen mij van  dichtbij, 100 personen kennen mij wat minder goed. De rest kent mij nagenoeg niet, maar nu eigenlijk wel door het lezen van mijn boek. En een aantal van jullie heb ik ook leren kennen.

Ik heb gekozen om mijn boek niet te illustreren met foto’s. Ik wilde juist niet dat mijn lezers al foto’s konden zien als ze het boek zouden doorbladeren. Nu je het boek inmiddels hebt gelezen, deel ik alsnog mijn foto’s. Foto’s van mooie gebeurtenissen in mijn leven, foto’s van ons geluk, onze reizen en onze liefde. Foto’s waarbij je niet kan zien wat voor moeizame, lange strijd wij ondertussen leverden.

Foto’s van dieptepunten heb ik minder. Want ja, waarom zou je foto’s maken van de honderden injectienaalden, slecht-nieuws berichten, echo’s en van de eeuwige ziekenhuisgang? De beelden zitten altijd in mijn hoofd, maar ik focus me liever op de fijne dingen van het leven, op lieve vrienden en familie. De kleine en grote dingen die een hoop goedmaakten in de moeilijke tijden die we hebben gehad.

De foto’s van onze hoogtepunten staan in de timelime van Tip: begin onderaan bij september 2004. Enjoy!

Bijzonder cadeau voor bijzondere vrouwen

Ik ben er trots op dat ik Moeders voor Moeders kan helpen door mijn IVF-ervaringsverhaal te delen. Als zomeractie geeft Moeders voor Moeders mijn boek cadeau aan alle zwangere vrouwen die zich in juli en augustus aanmelden. Dit bericht staat op hun website:

Beste aanstaande moeder,

Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Geweldig dat je zwanger bent én dat je overweegt om deel te nemen aan Moeders voor Moeders! Vooral doen, want jouw hulp is hard nodig en wordt bijzonder op prijs gesteld. Door andere vrouwen zoals ik.

Bij mij ging zwanger worden namelijk niet vanzelf, ik heb een lange weg afgelegd, veel medicijnen moeten inspuiten en honderden bezoeken aan het ziekenhuis afgelegd.Het is het allemaal waard geweest, want vorig jaar is mijn dochtertje Felicia geboren. Ze is elke dag een cadeautje.

Ik heb een boek geschreven over mijn IUI en IVF ervaringen. Met humor en liefde, want het onderwerp zelf is al zwaar genoeg. Mijn boek is een extra cadeautje van Moeders voor Moeders aan jou als je in juli of augustus gaat deelnemen.

Geniet van het wondertje in je buik.

Een fijne zwangerschap toegewenst.

Hartelijke groet,
Anne Tel