De krant van Teddie

Gister werd ik gebeld door Teddie. ‘Anne, mag ik je interviewen?’ Teddie, net 8 jaar, is het dochtertje van een goede vriendin uit het dorp en gek op Felicia en op ons.

Een kwartier later stond ze samen met haar vriendinnetje Caroline (ook 8 jaar) en met hun notitieblokje voor de deur. Ik had limonade klaar gezet en we riepen cameraman Frank om het interview te filmen.

gemaakt voor Felicia

De meisjes hadden keurig een vragenlijstje voorbereid (met hulp van Teddie’s mama: jullie gaan toch geen interview doen zonder een vragenlijst?).  Het was een erg leuk interview. De meisjes deden hun uiterste best, het filmpje volgt volgende week.

Morgen mijn volgende interview met de Stentor, een van de grootste regionale dagbladen gericht op oost-Nederland, waar mijn roots liggen. Dinsdag werd mijn boek aangekondigd in de nieuwsbrief van boekhandel Sprey. Beroemd worden begint in Abcoude 😉

Midzomernacht

Op 21 juni vieren we de eerste verjaardag van Felicia met een midzomernachtfeest op het strand. Geen kinderfeestje, maar een gezellig midsummernight party voor vrienden en familie met een bbq, ook geschikt voor mensen zonder kinderen. Ik voel een nieuwe traditie opkomen.

Echter, de weersvoorspellingen met onweer en regen, 85% kans op neerslag en rapportcijfer 3 liegen er niet om. Welke weersvoorspeller heeft dit verzonnen? We kunnen natuurlijk altijd nog het feestje verplaatsen naar ons huis. Ik gok erop dat het goed komt. 3 jaar geleden hadden we hetzelfde weerscenario op onze bruiloft, toen we echter op de boot stapten, brak gewoon de zon door.

Onze lieve Felicia, bijna 1 jaar oud, en elke dag een nieuw feestje. Vandaag ging ze voor het eerst staan. Een hoogtepuntje in haar én ons leven. Met haar eigenwijze smoeltje keek ze ons trots aan. Nu ze dit nieuwe kunstje kent, kan ze er geen genoeg van krijgen. De hele dag trekt ze zich overal aan op en gaat ze staan. Nog even en dan gaat ze lopen. Ze is echt baby-af nu en klaar om haar eerste verjaardag te vieren. Op het strand. Met zon.

Het ontstaan van mijn boek

portfolio foto bij casting en modellenbureau The KidsDeze blog heb ik geschreven voor Moeders voor Moeders / Vriendinnen onder Elkaar

1 op de 6 stellen heeft vruchtbaarheids-problemen. Wij zijn 1 van de 6. Ik heb een boek geschreven over het IVF-traject dat we hebben doorlopen.

Zelf kende ik geen mensen met vruchtbaarheidsproblemen. Daarom ging ik op zoek naar een boek van iemand die het al had meegemaakt. Medische informatie is er genoeg, maar ik wilde een ervaringsverhaal lezen, het liefst een positief verhaal met hoop en humor. Een verhaal waar ik mezelf in kon herkennen en dat hoop zou geven. Dat boek heb ik niet gevonden, wel boeken die helaas niet goed afliepen. Ik begon te schrijven en had geen idee hoe ons verhaal zou eindigen.

Op eerste paasdag in 2008 had ik een echo om eitjes te checken. We maakten er grappen over. ‘Paaseitjes zoeken in het AMC’. ‘Voor het paasontbijt met je benen wijd’. Ik had geen idee wat ons nog te wachten stond.

Mijn boek gaat over zestig keer ongesteld worden. Liefde en jaloezie. Verdriet en blijdschap. Pech en geluk. Dingen die mij zijn overkomen in het dagelijkse leven. De ene tegenslag na de andere. Het werd steeds zwaarder. En toen werd ik uiteindelijk toch zwanger. Ik kon mijn geluk niet op. Ik beschrijf de negen gelukkigste maanden van mijn leven. Na 41 weken werd mijn dochter geboren.
Onze weg is lang geweest met gelukkig een prachtig einde. Onze dochter is het allemaal waard geweest. Ik zou het zo weer doen. Sterker nog, ik ben alweer terug in het ziekenhuis voor de volgende. Ik kies ervoor om mijn persoonlijke verhaal te delen, omdat ik denk dat andere vrouwen hier wat aan hebben. Met mijn boek wil ik andere vrouwen hoop geven.

Ook wil ik het belang van Moeders voor Moeders onder de aandacht brengen. Ik heb veel medicijnen nodig gehad die gemaakt worden van urine van zwangere vrouwen. Nu is er momenteel een tekort aan grondstof om het medicijn te maken. Sommige vriendinnen met kinderen hebben nog nooit van Moeders voor Moeders gehoord. Vriendinnen hebben niet eens deelgenomen aan Moeders voor Moeders, terwijl ze mijn verhaal kenden. Ik wil daar wat aan doen. Deelnemers aan Moeders voor Moeders willen andere vrouwen een kans geven. Deze kans heb ik gekregen. Bedankt lieve moeders!
Mijn boek Paaseitjes zoeken in het AMC verschijnt eind juni.

Actie: Stem op de leukste cover en win een boek
Wil je meedenken over de cover? Stem nu op jouw favoriete cover op de facebookpagina van Moeders voor Moeders en win een exemplaar! Er worden 10 boeken verloot onder alle deelnemers.

Zomerkind

De zomer van 2011 begint met een regenachtige, grijze dag. Maar voor mij is het een bijzondere dag.

Ik denk terug aan acht maanden geleden. Op een nazomerdag loop ik alleen over het strand in Bergen aan Zee. Frank is deze week aan het zeilen met zijn jaarclub in Napels. Ik wacht op een telefoontje van het ziekenhuis. Maar eigenlijk weet ik de uitslag al. Ik stel me in op een teleurstelling en beloof mezelf deze keer niet te gaan huilen. Na zes mislukte IUI en twee mislukte IVF pogingen weet ik ondertussen hoe het voelt. Het ziekenhuis gaat me me tussen twee en half vijf bellen. Om vier minuten over twee een sms van Frank: ‘Weet je al wat?’ Ik lach en sms terug: ‘Wat denk je zelf? Het is amper twee uur, voor half vijf weten we het.’

Ik kijk naar de lucht en zie wolken. Dan breekt plotseling de zon voorzichtig door. Tegelijkertijd hoor ik mijn mobiel overgaan: een onbekend nummer. Het is acht over twee. Ik neem op.
“Spreek ik met Anne Tel?”
“Ja.”
“U spreekt met Marjolein van de IVF-kliniek. Wilt u even gaan zitten?”
“Nou,” antwoord ik, “Ik loop op het strand, dus zegt u het maar gewoon.” Ik weet wat er komen gaat. Ik weet dat ik deze keer niet verdrietig hoef te zijn, want ik heb nog zes embryo’s in de vriezer. Ik ga niet huilen. Ik ga niet huilen!

Dan hoor ik haar zeggen: “U bent zwanger!”

“Ben ik zwanger?”, roep ik uit, “Weet u het zeker? Ik kan het niet geloven!” Ik word overmand door emoties van extreme blijdschap en geluk. Tranen stromen over mijn wangen, ik spring in de lucht, ik draai een rondje en laat me in het zand vallen.

Ik bel Frank; hij neemt niet op. Dan zie ik dat ik per ongeluk het thuisnummer belde. Volkomen in de war klik ik de hartjes-app aan, die gelijk mijn liefde belt op zijn mobiel. Mijn handen trillen. Mijn lichaam beeft van geluk. De telefoon gaat over, één, twee, drie keer en dan neemt mijn grote liefde op die ik ga vertellen dat hij vader gaat worden.

“IK BEN ZWANGER!!”, schreeuw ik uit met een snik in mijn stem. “Echt waar? Oh lieverd, lieverd van me!” Ik hoor de klank van emotie en ongeloof in zijn stem. Stil. We kunnen even niets uitbrengen. Dan hoor ik hem schreeuwen: “Anne is zwanger!” Ik hoor een luid gejuich op de achtergrond. “Oh lieverd, wat wil ik nu graag bij je zijn, jou en je buikje knuffelen. Wauw!”

 Op 21 juni 2011, de eerste dag van de zomer, ben ik moeder geworden. Onze prachtige dochter Felicia is geboren op de eerste dag van de zomer. Met haar erbij zal de zon elke dag schijnen, mijn zomerkind.

In de zomer van 2012 wordt mijn tweede grote droom werkelijkheid. Deze zomer komt mijn boek ‘Paaseitjes zoeken in het AMC’ uit. Mijn verhaal over liefde, reizen en vruchtbaarheidsproblemen.

Kilo’s geluk

Deborah Heilig is columniste voor o.a. kekmama.nl en baby.jongegezinnen.nl.

Ze schrijft herkenbare colums van een drukke, maar overgelukkige moeder van 3 kinderen. Ze heeft haar columns gebundeld in het boek ‘Kilo’s geluk’

Deborah Heilig

Ik heb Deborah gevraagd om de eindredactie van mijn boek te doen. Vanaf het eerste moment was ze direct erg betrokken bij mijn verhaal. Zij helpt mij met de spannende laatste eindfase van mijn boek.

Mijn geluk weegt bijna 10 kilo en is 10 maanden.