Lieve Anne (2)

Onderstaand bericht ontving ik van lezeres Gerda. Deze reacties geven mij een dankbaar gevoel, omdat het precies beschrijft hoe ik andere IVF stellen en hun omgeving een beetje kan helpen door mijn verhaal te delen. Als bedankje voor haar reactie, heeft Gerda een gelukspoppetje met mijn persoonlijke wens voor haar ontvangen. Nu duimen dat het haar ook geluk mag brengen. Een opmerkelijk aantal vrouwen zijn zwanger geworden vlak na ontvangst van het gelukspoppetje. Is Gerda de volgende?

Houten-Gelukspoppetje-Gelukspoppetjes-3-cm-23918549Lieve Anne,

Mijn man en ik proberen inmiddels al weer 2 jaar onze kinderwens te vervullen, tot op heden helaas zonder resultaat. Inmiddels hebben we 3 IUI pogingen gehad en binnenkort hopen we onze eerste IVF behandeling te mogen ondergaan. Het laatste jaar was een achtbaan van emoties en ineens was ik daar, na die derde mislukte poging, in de boekhandel, oog in oog met jouw boek. Direct gekocht en in een ruk, met tranen die over m’n wangen bungelden, uitgelezen. Zoveel herkenning, zo eerlijk en oprecht geschreven. Zo uit het leven gegrepen, prachtig. We twijfelden aan het ziekenhuis en de artsen en besloten naar een ander ziekenhuis te gaan, ondanks dat we hierdoor maanden ‘vertraging’ zijn opgelopen. Mede door jouw boek besefte ik hoe goed het is geweest dat we die stap durfden te zetten. 
Herkenbaar ook wat je schrijft over zussen. Gelukkig is mijn band met allebei mijn zussen ontzettend goed ook sinds een van hen zwanger raakte en een zoon kreeg, met de naam die ik ook eens tegen mijn man had verteld wat me leuk leek voor onze zoon. Ook mijn man’s zus kreeg een tweede kindje tijdens ons traject en steeds als er iemand zwanger was dachten we ‘misschien wel… tegelijk zwanger?’ Nu zien we onze kinderwens los van zwangerschappen van anderen en denken, onze tijd komt wel. Ontzettend jammer op je site te lezen dat je band met je zus is bekoeld, op dat gebied hoop ik nooit herkenning te zullen voelen. Ook onze zussen en ouders hebben je boek gelezen en zijn nu beter in staat zich in te leven in wat we allemaal meemaken en steunen ons waar ze kunnen, jammer dat jouw zus dat niet voor jou heeft kunnen doen.Mede door je boek heb ik me nog meer beseft hoe belangrijk de band is die mijn man en ik samen hebben en we genieten samen nog meer van het leven. We denken niet meer ‘dat doen we nog wel een keer in ons leven’ maar we doen het nu. We leven nu. En wat de toekomst ons ook brengt, wat we samen hebben is goed en mooi en onvoorwaardelijk. Ooit hopen we zo’n mooi wonder als Felicia te mogen omarmen en ik hoop van harte dat jullie een tweede wonder gegund is. Ik weet hoe zwaar de wachtweken zijn, ik weet niet precies hoever je nu bent, maar sterkte en ik duim voor een dikke vette plus op die zwangerschapstest voor jullie. Het is jullie zo gegund.Dankjewel voor je prachtige boek!Liefs, Gerda