Mijn boek in beeld gebracht

Let op: dit bericht is alleen bedoeld voor de lezers van mijn boek.

Als ik een boek lees, probeer ik me altijd een voorstelling te maken van de hoofdpersoon.

Hoe ziet iemand eruit? Wat voor type is het? Wat voor uitstraling? In de meeste boeken leer je een hoofdpersoon kennen aan de hand van de beschrijvingen. Heel anders dan bij een film waarbij direct het uiterlijk en de uitstraling duidelijk worden en je leert gaandeweg het karakter kennen.

Mijn boek is waargebeurd. Het is mijn leven. 8,000 vrouwen (en 30 mannen) lazen deze zomer mijn boek. 100 personen kennen mij van  dichtbij, 100 personen kennen mij wat minder goed. De rest kent mij nagenoeg niet, maar nu eigenlijk wel door het lezen van mijn boek. En een aantal van jullie heb ik ook leren kennen.

Ik heb gekozen om mijn boek niet te illustreren met foto’s. Ik wilde juist niet dat mijn lezers al foto’s konden zien als ze het boek zouden doorbladeren. Nu je het boek inmiddels hebt gelezen, deel ik alsnog mijn foto’s. Foto’s van mooie gebeurtenissen in mijn leven, foto’s van ons geluk, onze reizen en onze liefde. Foto’s waarbij je niet kan zien wat voor moeizame, lange strijd wij ondertussen leverden.

Foto’s van dieptepunten heb ik minder. Want ja, waarom zou je foto’s maken van de honderden injectienaalden, slecht-nieuws berichten, echo’s en van de eeuwige ziekenhuisgang? De beelden zitten altijd in mijn hoofd, maar ik focus me liever op de fijne dingen van het leven, op lieve vrienden en familie. De kleine en grote dingen die een hoop goedmaakten in de moeilijke tijden die we hebben gehad.

De foto’s van onze hoogtepunten staan in de timelime van facebook.com/paaseitjes. Tip: begin onderaan bij september 2004. Enjoy!