Boek: Model in New York

Bekijk de video: Kim van Raalten vertelt haar verhaal waarom zij het boek Model in New York heeft vertaald.

‘Er zijn 7 miljard mensen in de wereld. 16 hiervan zijn supermodels.’ Cheryl Diamondcover_small1 cheryl diamond

Binnenkort brengen wij het boek ‘Model in New York’ van Cheryl Diamond uit. Het boek is uitgegeven in Amerika en New York Times heeft haar omschreven als “America’s Next Top Author”. Ook heeft Cheryl tv-interviews gehad en zijn er wereldwijd veel boeken van haar verkocht. Lees hier de reviews. Het boek leest lekker weg en is met humor geschreven. Wij vonden het de moeite waard om het te vertalen en op de Nederlandse markt uit te brengen. Wij hebben als eerste Europese land de exclusieve rechten op dit boek gekregen.
Achter de schermen zijn we druk bezig met de voorbereidingen van de eerste druk. We verwachten deze week de drukproef. Spannend!
Cheryl Diamond woont tegenwoordig in Berlijn, werkt als model en is bezig met haar tweede boek.
Nieuwsgierig? Lees hier alvast de eerste pagina’s (Engelse versie)

Update Moederliefde

Niet alles in mijn leven loopt volgens mijn planning. Project 1 zwanger worden is dit jaar (nog) niet gelukt, maar ik dacht: project 2 mijn boek Moederliefde uitbrengen heb ik zelf in de hand, als ik hard genoeg werk. Daarin heb ik me vergist.

Het liefste wil ik zeggen dat mijn boek bijna af is, maar ik zit er nog middenin. Het verhaal staat op papier, opbouw en structuur is klaar, maar het uitwerken tot een prettig leesbaar boek kost best wat tijd en energie. Mijn project 1 -zwanger worden- heeft me behoorlijk veel energie gekost dit jaar.

Tijdens het schrijven van Moederliefde voelt het alsof ik in een film zit. Ik zie de beelden voor me en verplaats me in de hoofdpersoon. Het is soms heftig en dan moet ik even stoppen met schrijven en het verwerken. Het is ook mooi, een verhaal dat verteld moet worden.

Ondertussen schrijf ik lekker verder en als ik denk dat het af is en de eindredacteur en hoofdpersoon zijn minstens zo tevreden als ik zelf ben, dan deel ik het met jullie. Als goedmakertje brengen we volgende maand het boek Model in New York van Cheryl Diamond uit. Een compleet ander verhaal, maar absoluut de moeite waard om te lezen. Als is het maar omdat mijn stoere zusje de vertaling heeft gedaan.

Mijn zusje

carry your heartZe studeerde Engels aan de universiteit. Leest het liefst boeken in de Engelse taal. Via amazon.com kocht ze het boek ‘Model, a memoir’, van Cheryl Diamond. Ze werd gegrepen door het verhaal, de humor en schrijfstijl van Cheryl en verbaasde zich erover dat het nog niet op de Nederlandse markt was uitgebracht.
Het werd haar missie. Ze schreef alle grote uitgevers in Nederland aan, vertaalde zelf alvast het eerste hoofdstuk en legde het eerste contact met schrijfster Cheryl Diamond. Maanden en maanden wachtte ze op antwoord van de uitgeverijen. Ze ontving een aantal afwijzingen, maar na een paar maanden was één grote uitgever serieus geïnteresseerd. Haar contactpersoon ging echter met zwangerschapsverlof en zou er later op terugkomen. Ondertussen was ze vastbesloten dat het boek er moest komen. Een half jaar later las de grote uitgever eindelijk het boek en concludeerde dat het zonder meer een leuk boek was maar toch net niet paste bij hun doelgroep.
Twee jaar lang heeft mijn zusje keihard gewerkt aan de vertaling in haar spaarzame vrije tijd, geheel op eigen initiatief. Mijn zusje werd zwanger en precies op haar uitgerekende datum had ze de conceptversie af. Met een gerust hart kon ze een paar dagen later bevallen van haar eerste kindje.
Ondertussen bracht ik mijn boek Paaseitjes zoeken in het AMC uit en richtte ik mijn eigen
uitgeverij op. Samen besloten we ook het boek Model in New York uit te geven. Want wij geloven erin. Het is een waargebeurd verhaal over een tienermeisje dat de kans kreeg model te worden in Manhattan. Een verhaal dat verteld (in dit geval: vertaald) moet worden.
En mijn zusje. Ze deed het gewoon. Zonder enige financiële compensatie of beloning, maar met een jaloersmakende gedrevenheid en discipline. Hopelijk zullen veel Nederlanders én Belgen met ontzettend veel plezier het boek ‘Model in New York’ lezen. Wij maken er ons eigen succes van, al is het maar om de uitgevers te laten zien wat ze hebben laten gaan.
Kim, ik ben trots op je. Volg je hart en blijf de dingen doen waar jij in gelooft. Al datgene wat je vanuit je eigen passie doet, puur vanuit je hart, zal zijn vruchten afwerpen. Nog even en je hebt ‘jouw boek’ in handen. Ik vind je een superwoman!

kim felicia boekpresentatie

Foto linksboven: Kim hoogzwanger, druk met afronding van de vertaling Model in New York. Foto onder: Stralende prilzwangere (bleek later) Kim bij boekpresentatie Paaseitjes zoeken in het AMC.

 Kim van Raalten (35 jaar), eigenaar van Engels in Zwolle en vertaalster van het boek Model in New York. Het boek wordt medio oktober verwacht.

Mijn boek in beeld gebracht

Let op: dit bericht is alleen bedoeld voor de lezers van mijn boek.

Als ik een boek lees, probeer ik me altijd een voorstelling te maken van de hoofdpersoon.

Hoe ziet iemand eruit? Wat voor type is het? Wat voor uitstraling? In de meeste boeken leer je een hoofdpersoon kennen aan de hand van de beschrijvingen. Heel anders dan bij een film waarbij direct het uiterlijk en de uitstraling duidelijk worden en je leert gaandeweg het karakter kennen.

Mijn boek is waargebeurd. Het is mijn leven. 8,000 vrouwen (en 30 mannen) lazen deze zomer mijn boek. 100 personen kennen mij van  dichtbij, 100 personen kennen mij wat minder goed. De rest kent mij nagenoeg niet, maar nu eigenlijk wel door het lezen van mijn boek. En een aantal van jullie heb ik ook leren kennen.

Ik heb gekozen om mijn boek niet te illustreren met foto’s. Ik wilde juist niet dat mijn lezers al foto’s konden zien als ze het boek zouden doorbladeren. Nu je het boek inmiddels hebt gelezen, deel ik alsnog mijn foto’s. Foto’s van mooie gebeurtenissen in mijn leven, foto’s van ons geluk, onze reizen en onze liefde. Foto’s waarbij je niet kan zien wat voor moeizame, lange strijd wij ondertussen leverden.

Foto’s van dieptepunten heb ik minder. Want ja, waarom zou je foto’s maken van de honderden injectienaalden, slecht-nieuws berichten, echo’s en van de eeuwige ziekenhuisgang? De beelden zitten altijd in mijn hoofd, maar ik focus me liever op de fijne dingen van het leven, op lieve vrienden en familie. De kleine en grote dingen die een hoop goedmaakten in de moeilijke tijden die we hebben gehad.

De foto’s van onze hoogtepunten staan in de timelime van facebook.com/paaseitjes. Tip: begin onderaan bij september 2004. Enjoy!

Boek kopen? Haal ‘m bij je boekhandel!

Ik vind dat we eigenlijk brood moeten kopen bij de bakker, bloemen bij de bloemist, vlees
bij de slager en groente en fruit bij de groenteboer. Ik ben heus van deze tijd met nieuwerwetse ideeën, alles moet snel en makkelijk, vandaag besteld en morgen in huis. Ideaal. Maar toch, ik draag de middenstanders een warm hart toe. Zij staan al jaren met hart en ziel in hun winkel. Deze hardwerkende mensen moeten we koesteren. Want stel dat deze winkels er niet meer zouden zijn. Dat alles één groot (online) warenhuis of supermarkt wordt. Geen bakkertje meer op de hoek, geen bloemist met de mooiste bloemen en geen boekhandel meer waar je uren kan rondneuzen tussen de mooie verzameling boeken.

Ik heb geen idee of er over 10, 20 of 50 jaar nog wel boeken bestaan. Misschien gaat dan alles via de ipad, ereaders en wat er tegen die tijd nog meer is. Nu hebben we nog boeken en boekenwinkels en ik ga ze koesteren. Doe je mee? Volgende keer als je even snel een boek online wilt bestellen, denk je dan aan deze blog en loop je dan de boekhandel binnen? Als het boek daar niet op voorraad is, bestel het dan gewoon bij je boekhandel. Zij zijn er voor jou.

Deze maand ga ik paaseitjes zoeken bij de boekhandel. Als een boekhandel mijn boek op voorraad heeft, geef ik een zakje met echte paaseitjes cadeau. Want ik heb ze geregeld speciaal voor de boekhandels: paaseitjes in september. Mijn boekhandels in het dorp hebben ze al! En geloof me: paaseitjes smaken heerlijk, het hele jaar door!

Deze week kan je paaseitjes vinden op de Retail Market in Houten. De plek waar uitgeverij en boekhandel offline samen komen.

De lancering

Ook met weinig zon was de maand juli voor mij een top-zomermaand. De maand dat mijn boek Paaseitjes zoeken in het AMC werd gelanceerd. Mijn boek kwam meteen in een stroomversnelling.

Op 10 juli de persbijeenkomst in de North Sea Jazz Club. Het voelde haast alsof ik ging trouwen, vooral toen vriendinnetje Hanneke ‘s ochtends bij mij kwam (net als op de dag van onze bruiloft) en mijn haar (vol met kleurrijke bloemen) en mijn make-up kwam doen.

Frank sprak prachtig vol liefde en trots. Dr. Roel Schats (hoofd IVF kliniek) en dr. Janneke Ravesloot (fertiliteitsarts) van de VU overhandigden mij het eerste boek. Dr. Ravesloot heeft destijds de Felicia embryo teruggeplaatst en de 7 weken echo gedaan.

Het was erg bijzonder en ontroerend voor mij, Frank en Felicia, mijn familie, en de ruim 40 aanwezigen. Het kon allemaal niet mooier!

Precies een week later, op 18 juli, vond mijn boekpresentatie bij boekhandel Sprey in Abcoude plaats. Dit was met buren, vrienden en een paar mensen die net mijn boek hadden gelezen en zelfs vanuit Krimpen aan den IJssel waren gekomen. Die avond werd de boektrailer van ‘Paaseitjes zoeken in het AMC’ gepresenteerd.

Vervolgens op 20 juli was de fotoshoot voor de Flair. Een visagiste / personal stylist deed mijn haar, make-up en kleding. Ik moest 2x in de spiegel kijken of ik het echt was, ik herkende mezelf haast niet 😉 Ik ben benieuwd naar het resultaat!

Genoeg ontspanning gehad in de sauna, een weekend België, een vriendinnenweekend in Parijs en vandaag in Londen sloot ik deze maand af met een zakenreis. Mijn zakenpartner/vriendin begon over mijn boek, toen bleek dat onze klant en zijn vrouw één van de allereersten IVF stellen waren, zo’n 34 jaar geleden. Bij hen is het niet gelukt, zij hebben 3 kinderen geadopteerd. Hij was zeer geïnteresseerd in mijn boek, ik denk al na over een mogelijke vertaling.

Maar met stip het allerleukste deze maand waren al die fantastische en hartverwarmende reacties en recensies op mijn boek. Het is heel spannend om mijn persoonlijke verhaal met de rest van Nederland te delen. Ik had niet kunnen verwachten hoeveel mensen geraakt zijn bij het lezen van mijn boek. Ik ben ontroerd door zoveel positieve reacties, ik doe mijn best iedereen persoonlijk te beantwoorden en alle verkochte boeken via mijn webshop te signeren. Ook was er een lawine op facebook. Mensen geven aan mijn boek te verslinden’ en ‘lezen het in 1 ruk uit’. Een mooier compliment kan ik me als schrijfster niet voorstellen.

Op de achtergrond speelt het ziekenhuis weer een grote rol. Uitgerekend op de dag van de persbijeenkomst, had ik diezelfde ochtend een eerste echo voor een nieuw IVF traject. Ik presenteerde verhaal 1 en symbolisch genoeg begon die dag meteen verhaal 2. En natuurlijk op vrijdag een uur voor de fotoshoot van de Flair was de embryo terugplaatsing. Ziekenhuisafspraken kan ik niet van tevoren inplannen, en vallen toevallig samen met andere belangrijke momenten. IVF is terug in mijn dagelijkse leven en ik heb weer nieuwe hoop.

Tussen de bedrijven door ook erg genoten van mijn lieve F’jes. Onze Felicia is zo schattig en vindt alles prima. Ze straalt de hele dag en we moeten steeds om haar lachen. Daar kan niets tegenop!

Ik heb nu al zin in de maand augustus. Volgende week heb ik een interview met Santé. Op 17 augustus komt Flair nr 34 uit met een groot artikel over mijn verhaal. En 19 augustus gaan we fijn op vakantie naar Mallorca! Heerlijk!

Bijzonder cadeau voor bijzondere vrouwen

Ik ben er trots op dat ik Moeders voor Moeders kan helpen door mijn IVF-ervaringsverhaal te delen. Als zomeractie geeft Moeders voor Moeders mijn boek cadeau aan alle zwangere vrouwen die zich in juli en augustus aanmelden. Dit bericht staat op hun website:

Beste aanstaande moeder,

Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Geweldig dat je zwanger bent én dat je overweegt om deel te nemen aan Moeders voor Moeders! Vooral doen, want jouw hulp is hard nodig en wordt bijzonder op prijs gesteld. Door andere vrouwen zoals ik.

Bij mij ging zwanger worden namelijk niet vanzelf, ik heb een lange weg afgelegd, veel medicijnen moeten inspuiten en honderden bezoeken aan het ziekenhuis afgelegd.Het is het allemaal waard geweest, want vorig jaar is mijn dochtertje Felicia geboren. Ze is elke dag een cadeautje.

Ik heb een boek geschreven over mijn IUI en IVF ervaringen. Met humor en liefde, want het onderwerp zelf is al zwaar genoeg. Mijn boek is een extra cadeautje van Moeders voor Moeders aan jou als je in juli of augustus gaat deelnemen.

Geniet van het wondertje in je buik.

Een fijne zwangerschap toegewenst.

Hartelijke groet,
Anne Tel

 

Covergirl Felicia

Ik ben erg blij met de mooie cover van Roald Triebels voor mijn boek. De helft van de stemmen koos voor deze cover. Terecht, want het is een super ontwerp.

Toch waren veel familie en vrienden teleurgesteld. Iedereen die ons meisje kent, wil toch het liefste Felicia op de cover zien. En eigenlijk wil ik zelf als trotse moeder ook een Felicia cover.

Dus we hebben een oplossing bedacht met de uitgever. De cover van Felicia is vanaf nu als limited edition beschikbaar. Ik vind het heel bijzonder om bij de eerste druk 2 mooie covers te mogen aanbieden. Hoe leuk is dat? Toen ik ging trouwen had ik ook 2 jurken, een witte én een paarse. Dus ja, waarom dan geen 2 covers voor mijn boek?

Wat een week!

Dinsdag plaatste Moeders voor Moeders de post over de cover van mijn boek op hun Facebook pagina. Binnen 10 minuten waren er al 45 reacties. In een half uur telden we 100 reacties. Het ging maar door. Het bericht werd 25 keer gedeeld, 86 keer geliked en we kregen maar liefst 498 reacties. Daarbij bereikte Moeders voor Moeders de mijlpaal van 10,000 facebook fans. Wauw! Moeders voor Moeders kreeg deze week ruim 1,000 nieuwe fans erbij, iets waar ik ook blij van word. Hoe belangrijk is het werk van Moeders voor Moeders voor vrouwen zoals ik? Meer dan 10,000 fans dragen MvM een warm hart toe. Ik hoop dat ik met mijn boek ook kan bijdragen over het grotere belang als jij als zwangere meedoet voor een ander. Toen ik eindelijk zwanger was, was ik oprecht blij met elke fles die ik volplaste.

Even terug naar de grote stemactie. Jullie zijn vast benieuwd naar de eindstand.

Cover 1: Ziekenhuisgang kreeg 20% van de stemmen (exact 100 stemmen)
Cover 2: Achterkant van meisje met lichteffect 46%  (227)
Cover 3: Moeder en kind 11% (55)
Cover 4: Vrouw op reis 9% (44)
Cover 5: Felicia 14% (69)

Mijn top-5 zag er compleet anders uit. Ik vind het erg bijzonder dat 500 mensen de keuze voor de mooiste cover van mijn boek hebben bepaald. Welke andere schrijver kan dat zeggen?

Topontwerper Roald Triebels heeft de winnende cover gemaakt. Roald is vrij bekend in de boekenwereld, hij heeft onder andere de cover van Herman Koch Het Diner gemaakt (blauwe cover met rode kreeft). Ik ben trots dat hij de ontwerper van mijn cover is.

Op de tweede plaats kwam de ziekenhuisgang van het AMC. Dit was al tijden de ‘werkcover’ voor ons. Toch waren wij nogal uitgekeken op de gang en we vroegen ons af of mensen het boek zouden kopen met dit beeld op de voorkant. Iemand zei dat het hem deed denken aan de Arbo-boekjes uit de jaren ’80. Toch kozen veel mensen voor deze cover, vanwege de herkenning. Als je zelf een IVF-traject hebt meegemaakt, dan herinner je gelijk weer de wachturen in een ziekenhuis. De IVF-afdeling van het AMC is overigens verhuisd naar een ander, modern gebouw, wat vast een grote verbetering moet zijn.

De cover met Felicia haalde de derde plaats. Als trotse moeder had ik graag mijn kind op de voorkant willen hebben. De foto is wit gemaakt, omdat het dan meer een droombeeld kreeg. Een droombaby, waar we het allemaal voor doen.

Op de vierde plaats is moeder en kind. Ik vind het zelf een erg mooie foto van moeder en kind, dat liefde uitstraalt. Maar mijn boek gaat over vruchtbaarheidsproblemen. Dit is al te concreet geweest om het prille geluk te laten zien. De foto straalt iets positiefs uit, en dat klopt wel met mijn boek, het is positief geschreven ondanks het zware onderwerp.

De laatste plaats is de foto van een vrouw van een jaar of dertig, hangend over een balustrade, genietend in een paradijselijke omgeving. Deze foto vind ik ook kenmerkend voor mijn verhaal. Dit ben ik. Een vrouw die midden in het leven staat, ze reist, geniet, doet leuke dingen, en aan de buitenkant zie je niets van haar vruchtbaarheidsproblemen. Bovendien is deze foto speciaal, want op deze plek in een watervillage in Sipadan, Borneo, ging Frank voor mij op de knieën.

Hoe dan ook, ik was veel te subjectief om de beste keuze zelf te maken. Het was goed om de totaal verschillende foto’s te plaatsen zonder uitleg erbij.

Ik wil iedereen bedanken voor het meedenken. De beelden hebben emoties en reacties in mensen losgemaakt. Mensen geraakt. Ik hoop dat jullie straks de inhoud van mijn boek net zo mooi vinden als de cover. Ik heb het met veel plezier geschreven, hopelijk lezen jullie het straks met net zoveel plezier.

Eerlijke mensen

Het is zondagmiddag. We komen aan in Amsterdam en parkeren de auto in Westerpark. We laden de auto uit: Bugaboo: check. baby: check. luiertas: check. Sophie le Giraffe: check. Mijn handtas: check. Auto dicht. Oh, nog even de slaapzak uit de kinderwagen ritsen. Auto open. Dan auto dicht. Of zullen we even de beugel op de Bugaboo zetten? Ja, doen we. Auto open. Na vijf minuten geklungel zijn we klaar om naar het park te gaan. We lopen het festivalterrein op van De Rollende Keukens. Geweldig! Overal gezelligheid, de zon schijnt en veel leuke eettentjes met hier en daar live muziek. Samen met vriendinnetje Marjolein hebben we weer veel lol. Als we verzadigd zijn van een heerlijke middag en avond, lopen we terug naar de auto.
Frank wil zijn autosleutels uit zijn broekzak pakken. Zijn broekzakken zijn leeg. “Oh nee, heb ik de sleutels in de auto laten zitten?!” roept hij verschrikt uit. Mijn hart slaat even over. We lopen het steegje in waar we auto hebben geparkeerd. Gelukkig! Onze auto staat er nog. Er ligt een briefje in de auto: sleutels ophalen bij nr. 6. We bellen aan en een schattig meisje doet open. Noa, van 7 jaar, zegt dat haar mama de sleutels heeft gevonden en zo terug komt van boodschappen doen. Felicia kijkt naar Noa en ze lachen lief naar elkaar. Dan komt haar moeder thuis, ze checkt nog even onze naam voordat ze de sleutels teruggeeft. Oef, wat een geluk dat er natuurlijk ook genoeg eerlijke mensen in Amsterdam wonen.