Review Freya (Dutch Fertility organisation)

Book review Looking for Easter Eggs by Anne Tel

Read for you

Say, you are a woman in your thirties. You live in Amsterdam, you have great friends and a good job, and the love of your life is even more amazing than all of the above. He’s the one you hope to grow old with, and together you’re enjoying life to the max. You’re completely happy, the world is at your feet, and everything is going as it should without even having to really try. Then you quit birth control, because both you and your husband can’t wait to have a baby. Then, suddenly, things don’t go so smoothly anymore: 90 per cent of all the women who are trying, conceive within the first year. But not you.

My opinion ****

In this book, the author, Anne Tel, grabs you by the arm and takes you with her on a compelling tour of her life. A similarity with Bridget Jones is easily made, though the scales plus man in woolly knitted reindeer sweater are missing. She does write about her long journey of fertility treatments in great detail. And oh, how relatable it all is! Time just keeps ticking away while everyone around her is getting pregnant just like that. Anne Tel is very good at describing how hard it is to combine a job with treatments: just when you have that one oh so important meeting, you have to go to the hospital for the umpteenth time. And then, when you have finally decided you need a break and you’re about to take that well-deserved holiday, you find your dream to get pregnant will have to be put on hold for yet another month before you can even start your next round of trying. Meanwhile, in between every month that there is no treatment, there’s always that strong and silent hope that a miracle might happen.

When, after missing out for a month, Anne suggests to schedule in the next round, the assistant, who’s looking in her Big Book of Appointments, tells them they have room for her in January.

‘What!’ ‘January?!!’ Frank and I exclaim at the same time. ‘Our only wish is to carry on, we have lost so many chances this year already. We need one more try this year!’

Having to wait for no real reason is almost worse than coping with yet another disappointment of not getting pregnant. Frank goes berserk and is completely unreasonable to the assistant. I begin to cry silent tears. I don’t want to wait any longer.

We walk back to our car, feeling defeated. There’ll be no more chance this year. The radio is switched on and we laugh about this joke we hear that’s not funny at all. It feels good to be able to laugh over something completely silly sometimes.

This book is a real page-turner. Will the next attempt finally be successful? Anne Tel simply drags you into her story, into her life. The book is not only very relatable for people who are dealing with IVF themselves, it’s also a great read for their family and friends. It paints a very good picture of what it’s like not to be able to get pregnant and in what way the route of fertility treatments seriously affects your life. It’s a real must-read.

Source: Freya Magazine

http://www.freya.nl Freya is the Dutch organization for people with fertility problems.

53_logo_freya_2

De club waar je niet bij wil horen

Lezeres Judith stuurde me vorig jaar een heftige email. Ze had veel verdriet gevoeld tijdens het lezen van mijn boek. Mijn grootste angst is haar werkelijkheid geworden. Haar laatste poging om zwanger te worden is niet gelukt, haar kinderwens blijft onvervuld.

Judith schreef:

Ik heb jouw boek gelezen en herken zoveel, in omgekeerde volgorde ook in beide ziekenhuizen geweest, jarenlang, waarna ik nu met lege handen sta. Ik hoor bij de club bij wie het niet is gelukt. De club waar niemand lid van wil worden.’

Inmiddels heeft ze mijn boek 5 keer gelezen. Het is haar manier om haar verdriet te verwerken en elke keer zegt ze steun te vinden in mijn verhaal.

Een paar weken terug stelde ik voor samen naar de Freya dag te gaan. Freya is de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen en mensen met een onvervulde kinderwens. Judith vond het een goed idee om samen te gaan.

bob marleyJudith reed met me mee en vertelde me haar hele verhaal. Ze had veel meegemaakt. Je kan er een boek over schrijven. Ik luisterde en voelde haar verdriet. We komen aan bij de bijeenkomst, en we zien heel veel mensen, ruim 150 hoorde ik. We gingen samen naar de lezing Verborgen verlies. De zaal was vol, allemaal lotgenoten die hetzelfde soort verdriet voelden, op hun eigen manier worstelend en vaak nog midden in het rouwproces zittend.

Judith was stilletjes aan het huilen, haar verdriet is nog zo vers. Een vrouw aan de andere kant van de rij zag haar huilen, en kwam een zakdoekje brengen. Een ontroerend gebaar. Na afloop vroeg ze Judith hoe het met haar ging.

Afgezien van de bindende factor van verdriet dat mensen bij deze Freyadag heeft samengebracht, is er toch een mooie club ontstaan met mensen waar je misschien wél bij wil horen. Zodat je van elkaars kracht kunt leren en je verdriet een plaats kan geven. Het gevoel krijgt dat je er niet alleen voor staat. Mensen die elkaars verdriet begrijpen en elkaar een hand op de schouder leggen die je soms zo hard nodig kan hebben. Mensen die lief zijn voor elkaar.

Ik kijk terug op een emotionele en waardevolle dag, een plek om mensen te ontmoeten met dezelfde ervaringen. Ik voelde ook positieve energie, die ‘s avonds nog lang doorging in mijn timeline op twitter.

Dit bericht stuurde Judith na ons bezoek aan de Freya dag:

‘Nog steeds onder de indruk van alles wat ik zaterdag heb gehoord, gezien en gevoeld. Alle sterke vrouwen die ik heb gezien zaterdag, ik wist niet dat er zoveel van waren, alle verhalen en al die vrouwen zo sterk! Dat geeft kracht. Freya doet goed werk. Deze song hoorde ik net in een winkel en wil ik met je delen: Superwoman, omdat dit zo goed aansluit bij al die stoere, sterke vrouwen.’

Ik denk dat het doel van Freya is bereikt. Dit is het voorbeeld van 1 deelnemer die troost heeft gevonden op deze dag. Fijn dat deze club bestaat waar je elkaar een hart onder de riem kan steken. Freya bedankt!

Quotes van de Freyadag:

‘Je sleept een hutkoffer achter je aan, en op een gegeven moment leer je er wieltjes onder te zetten.’ (deze quote is van een man, ook bijzonder!)

‘Stiekem zal ik toch altijd een sprankeltje hoop houden.’

‘Ik voel me daadwerkelijk wat lichter sinds ons Freya-tripje’ (Judith)