Kerst 2013

Ik vind het zwaar. Kerst dit jaar. Ik dacht, het gaat wel. Maar het gaat niet. Terugplaatsing nummer zoveel en ik ben bang voor teleurstelling nummer zoveel.

Mijn wensen voor 2013 waren een baby en een boek. Mijn wensen zijn niet uitgekomen. Mijn zusje heeft wel haar baby en haar boek, daar geniet ik ook heel veel van. Het meest trots ben ik op mijn zusje dit jaar. She did it, 2 mijlpalen in 1 jaar.

En wat wens ik voor volgend jaar? Mijn nieuwe boek gaat er gewoon komen. Maar gaat onze baby ooit nog komen? Onze eerste wachtweek ging goed. Ik was gelukkig, voelde hoop en we voelden ons fijn op Vlieland. Het weekend van de terugplaatsing en de boekpresentatie waren intensief, druk, gezellig maar ook heel mooi. Het was een feestje om met elkaar te mogen vieren.

Nu de tweede wachtweek. De moed zakt in mijn schoenen. Ik voel niets en vrees weer voor het ergste. Volgende week is het al kerst. Ik wil er liever even niet zijn. Een korte winterslaap houden totdat het over is. Ik wil mezelf een schop onder de kont geven, de kerstboom optuigen, kerstkaarten schrijven, maar het lukt me niet. De kerststemming is ver te zoeken. Ook ben ik besluiteloos, want wat wil ik nou met kerst? Verplichtingen hebben we dit jaar niet. Iedereen heeft al plannen, wij nog niet. Ik voel me lusteloos en vervelend. Positief blijven roept iedereen altijd maar. Vaak lukt het me, vandaag niet. Misschien morgen weer?