De lancering

Ook met weinig zon was de maand juli voor mij een top-zomermaand. De maand dat mijn boek Paaseitjes zoeken in het AMC werd gelanceerd. Mijn boek kwam meteen in een stroomversnelling.

Op 10 juli de persbijeenkomst in de North Sea Jazz Club. Het voelde haast alsof ik ging trouwen, vooral toen vriendinnetje Hanneke ‘s ochtends bij mij kwam (net als op de dag van onze bruiloft) en mijn haar (vol met kleurrijke bloemen) en mijn make-up kwam doen.

Frank sprak prachtig vol liefde en trots. Dr. Roel Schats (hoofd IVF kliniek) en dr. Janneke Ravesloot (fertiliteitsarts) van de VU overhandigden mij het eerste boek. Dr. Ravesloot heeft destijds de Felicia embryo teruggeplaatst en de 7 weken echo gedaan.

Het was erg bijzonder en ontroerend voor mij, Frank en Felicia, mijn familie, en de ruim 40 aanwezigen. Het kon allemaal niet mooier!

Precies een week later, op 18 juli, vond mijn boekpresentatie bij boekhandel Sprey in Abcoude plaats. Dit was met buren, vrienden en een paar mensen die net mijn boek hadden gelezen en zelfs vanuit Krimpen aan den IJssel waren gekomen. Die avond werd de boektrailer van ‘Paaseitjes zoeken in het AMC’ gepresenteerd.

Vervolgens op 20 juli was de fotoshoot voor de Flair. Een visagiste / personal stylist deed mijn haar, make-up en kleding. Ik moest 2x in de spiegel kijken of ik het echt was, ik herkende mezelf haast niet 😉 Ik ben benieuwd naar het resultaat!

Genoeg ontspanning gehad in de sauna, een weekend België, een vriendinnenweekend in Parijs en vandaag in Londen sloot ik deze maand af met een zakenreis. Mijn zakenpartner/vriendin begon over mijn boek, toen bleek dat onze klant en zijn vrouw één van de allereersten IVF stellen waren, zo’n 34 jaar geleden. Bij hen is het niet gelukt, zij hebben 3 kinderen geadopteerd. Hij was zeer geïnteresseerd in mijn boek, ik denk al na over een mogelijke vertaling.

Maar met stip het allerleukste deze maand waren al die fantastische en hartverwarmende reacties en recensies op mijn boek. Het is heel spannend om mijn persoonlijke verhaal met de rest van Nederland te delen. Ik had niet kunnen verwachten hoeveel mensen geraakt zijn bij het lezen van mijn boek. Ik ben ontroerd door zoveel positieve reacties, ik doe mijn best iedereen persoonlijk te beantwoorden en alle verkochte boeken via mijn webshop te signeren. Ook was er een lawine op facebook. Mensen geven aan mijn boek te verslinden’ en ‘lezen het in 1 ruk uit’. Een mooier compliment kan ik me als schrijfster niet voorstellen.

Op de achtergrond speelt het ziekenhuis weer een grote rol. Uitgerekend op de dag van de persbijeenkomst, had ik diezelfde ochtend een eerste echo voor een nieuw IVF traject. Ik presenteerde verhaal 1 en symbolisch genoeg begon die dag meteen verhaal 2. En natuurlijk op vrijdag een uur voor de fotoshoot van de Flair was de embryo terugplaatsing. Ziekenhuisafspraken kan ik niet van tevoren inplannen, en vallen toevallig samen met andere belangrijke momenten. IVF is terug in mijn dagelijkse leven en ik heb weer nieuwe hoop.

Tussen de bedrijven door ook erg genoten van mijn lieve F’jes. Onze Felicia is zo schattig en vindt alles prima. Ze straalt de hele dag en we moeten steeds om haar lachen. Daar kan niets tegenop!

Ik heb nu al zin in de maand augustus. Volgende week heb ik een interview met Santé. Op 17 augustus komt Flair nr 34 uit met een groot artikel over mijn verhaal. En 19 augustus gaan we fijn op vakantie naar Mallorca! Heerlijk!

18 juli boekpresentatie in Abcoude

Graag nodig ik je uit voor de boekpresentatie in boekhandel Sprey te Abcoude (Brugstraat 1-5). Dit vindt plaats op woensdag 18 juli om 18.00 uur. Met jullie wil ik het glas heffen op mijn twee dromen die werkelijkheid zijn geworden.
Mijn boek gaat over liefde, reizen en vruchtbaarheidsproblemen, de impact van IVF op het dagelijkse leven. Mijn boek is positief geschreven, vol humor en liefde en absoluut geen patiëntenverhaal.
Het boek is sinds deze week verkrijgbaar bij Sprey en via o.a. mijn websitebol.com of bruna.nl te bestellen. Iedereen is van harte welkom in Sprey. Ook de limited edition zal alléén deze avond te koop zijn bij boekhandel Sprey. Laat je me even weten of je erbij bent?
Graag tot ziens op 18 juli!

Bijzonder cadeau voor bijzondere vrouwen

Ik ben er trots op dat ik Moeders voor Moeders kan helpen door mijn IVF-ervaringsverhaal te delen. Als zomeractie geeft Moeders voor Moeders mijn boek cadeau aan alle zwangere vrouwen die zich in juli en augustus aanmelden. Dit bericht staat op hun website:

Beste aanstaande moeder,

Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Geweldig dat je zwanger bent én dat je overweegt om deel te nemen aan Moeders voor Moeders! Vooral doen, want jouw hulp is hard nodig en wordt bijzonder op prijs gesteld. Door andere vrouwen zoals ik.

Bij mij ging zwanger worden namelijk niet vanzelf, ik heb een lange weg afgelegd, veel medicijnen moeten inspuiten en honderden bezoeken aan het ziekenhuis afgelegd.Het is het allemaal waard geweest, want vorig jaar is mijn dochtertje Felicia geboren. Ze is elke dag een cadeautje.

Ik heb een boek geschreven over mijn IUI en IVF ervaringen. Met humor en liefde, want het onderwerp zelf is al zwaar genoeg. Mijn boek is een extra cadeautje van Moeders voor Moeders aan jou als je in juli of augustus gaat deelnemen.

Geniet van het wondertje in je buik.

Een fijne zwangerschap toegewenst.

Hartelijke groet,
Anne Tel

 

Covergirl Felicia

Ik ben erg blij met de mooie cover van Roald Triebels voor mijn boek. De helft van de stemmen koos voor deze cover. Terecht, want het is een super ontwerp.

Toch waren veel familie en vrienden teleurgesteld. Iedereen die ons meisje kent, wil toch het liefste Felicia op de cover zien. En eigenlijk wil ik zelf als trotse moeder ook een Felicia cover.

Dus we hebben een oplossing bedacht met de uitgever. De cover van Felicia is vanaf nu als limited edition beschikbaar. Ik vind het heel bijzonder om bij de eerste druk 2 mooie covers te mogen aanbieden. Hoe leuk is dat? Toen ik ging trouwen had ik ook 2 jurken, een witte én een paarse. Dus ja, waarom dan geen 2 covers voor mijn boek?

Wat een week!

Dinsdag plaatste Moeders voor Moeders de post over de cover van mijn boek op hun Facebook pagina. Binnen 10 minuten waren er al 45 reacties. In een half uur telden we 100 reacties. Het ging maar door. Het bericht werd 25 keer gedeeld, 86 keer geliked en we kregen maar liefst 498 reacties. Daarbij bereikte Moeders voor Moeders de mijlpaal van 10,000 facebook fans. Wauw! Moeders voor Moeders kreeg deze week ruim 1,000 nieuwe fans erbij, iets waar ik ook blij van word. Hoe belangrijk is het werk van Moeders voor Moeders voor vrouwen zoals ik? Meer dan 10,000 fans dragen MvM een warm hart toe. Ik hoop dat ik met mijn boek ook kan bijdragen over het grotere belang als jij als zwangere meedoet voor een ander. Toen ik eindelijk zwanger was, was ik oprecht blij met elke fles die ik volplaste.

Even terug naar de grote stemactie. Jullie zijn vast benieuwd naar de eindstand.

Cover 1: Ziekenhuisgang kreeg 20% van de stemmen (exact 100 stemmen)
Cover 2: Achterkant van meisje met lichteffect 46%  (227)
Cover 3: Moeder en kind 11% (55)
Cover 4: Vrouw op reis 9% (44)
Cover 5: Felicia 14% (69)

Mijn top-5 zag er compleet anders uit. Ik vind het erg bijzonder dat 500 mensen de keuze voor de mooiste cover van mijn boek hebben bepaald. Welke andere schrijver kan dat zeggen?

Topontwerper Roald Triebels heeft de winnende cover gemaakt. Roald is vrij bekend in de boekenwereld, hij heeft onder andere de cover van Herman Koch Het Diner gemaakt (blauwe cover met rode kreeft). Ik ben trots dat hij de ontwerper van mijn cover is.

Op de tweede plaats kwam de ziekenhuisgang van het AMC. Dit was al tijden de ‘werkcover’ voor ons. Toch waren wij nogal uitgekeken op de gang en we vroegen ons af of mensen het boek zouden kopen met dit beeld op de voorkant. Iemand zei dat het hem deed denken aan de Arbo-boekjes uit de jaren ’80. Toch kozen veel mensen voor deze cover, vanwege de herkenning. Als je zelf een IVF-traject hebt meegemaakt, dan herinner je gelijk weer de wachturen in een ziekenhuis. De IVF-afdeling van het AMC is overigens verhuisd naar een ander, modern gebouw, wat vast een grote verbetering moet zijn.

De cover met Felicia haalde de derde plaats. Als trotse moeder had ik graag mijn kind op de voorkant willen hebben. De foto is wit gemaakt, omdat het dan meer een droombeeld kreeg. Een droombaby, waar we het allemaal voor doen.

Op de vierde plaats is moeder en kind. Ik vind het zelf een erg mooie foto van moeder en kind, dat liefde uitstraalt. Maar mijn boek gaat over vruchtbaarheidsproblemen. Dit is al te concreet geweest om het prille geluk te laten zien. De foto straalt iets positiefs uit, en dat klopt wel met mijn boek, het is positief geschreven ondanks het zware onderwerp.

De laatste plaats is de foto van een vrouw van een jaar of dertig, hangend over een balustrade, genietend in een paradijselijke omgeving. Deze foto vind ik ook kenmerkend voor mijn verhaal. Dit ben ik. Een vrouw die midden in het leven staat, ze reist, geniet, doet leuke dingen, en aan de buitenkant zie je niets van haar vruchtbaarheidsproblemen. Bovendien is deze foto speciaal, want op deze plek in een watervillage in Sipadan, Borneo, ging Frank voor mij op de knieën.

Hoe dan ook, ik was veel te subjectief om de beste keuze zelf te maken. Het was goed om de totaal verschillende foto’s te plaatsen zonder uitleg erbij.

Ik wil iedereen bedanken voor het meedenken. De beelden hebben emoties en reacties in mensen losgemaakt. Mensen geraakt. Ik hoop dat jullie straks de inhoud van mijn boek net zo mooi vinden als de cover. Ik heb het met veel plezier geschreven, hopelijk lezen jullie het straks met net zoveel plezier.

Geen kind, wel op facebook

De social media van nu geven ons de mogelijkheid om makkelijk in contact te komen met oude bekenden. Je aantal online vrienden groeit steeds verder. Regelmatig kijk je op je prikbord. Jij bent nog niet zwanger, maar het lijkt alsof iedereen die je kent een gezellige babyfoto op zijn profiel en prikbord heeft staan. Je vindt je ex-geliefden online terug met 1 of 2 kinderen. Babyfoto’s zijn veruit het meest populair met tientallen likes en reacties.

En jij, wat heb jij te melden? Dat je IVF weer is mislukt? Dat je nu met de laatste poging gaat beginnen? Dat je een miskraam hebt gehad? Een sneu voorbeeld is dat een vriendin net een miskraam kreeg, en daarna op facebook een bericht leest van een andere vriendin die op facebook bekendmaakt dat ze zwanger is van haar derde. Een bericht waar ze niet op zit te wachten, zij was toch aan de beurt? Het gebeurt en je doet er niets aan. Je kan moeilijk alleen vrienden worden met kinderloze stellen en ontvrienden als ze zwanger raken. Facebook is ook het dagelijkse leven, zwanger worden en kinderen horen daar simpelweg bij. Natuurlijk ben je blij voor een ander, en ‘like’ je gewoon de foto van de nieuwe online baby en feliciteer je de blije ouders. En stiekem baal je vanuit je tenen dat het weer niet jouw baby is. Vroeger zeiden we: goed nieuws is geen nieuws. Dat is veranderd. Op facebook deel je alleen maar goed nieuws. Het is ook gek als je online een bericht over je IVF op facebook plaatst. Je wilt ook niet dat iedereen het weet en mensen medelijden met je krijgen. Je wilt geen slachtoffer zijn. Daarom plaats je ook gewoon je vrolijke vakantiefoto’s online. Of een avondje uit met je vriendinnen.

In de jaren dat ik zwanger wilde worden, heb ik honderden babyfoto’s voorbij zien komen. Nu doe ik er zelf ook actief aan mee, ik heb 5 jaar in te halen. Ik ben blij dat ik nu ook bij de groep trotse moeders hoor. Mooie dingen wil je delen, wat is mooier dan je eigen kind?

Als jij nog niet zwanger bent, wacht maar: jouw tijd komt nog wel. Of ga trouwen, doet het ook goed online. Ook jouw leven zonder man of kind is de moeite waard om te delen. Jij bent leuk genoeg. Als je geen zin hebt om te delen, dan doe je er gewoon niet aan mee. Net zo makkelijk, toch?

nee, makkelijk is het niet. Het hangt ook af hoe je in het leven staat en hoe je met vrienden omgaat. En zij met jou.

Eerlijke mensen

Het is zondagmiddag. We komen aan in Amsterdam en parkeren de auto in Westerpark. We laden de auto uit: Bugaboo: check. baby: check. luiertas: check. Sophie le Giraffe: check. Mijn handtas: check. Auto dicht. Oh, nog even de slaapzak uit de kinderwagen ritsen. Auto open. Dan auto dicht. Of zullen we even de beugel op de Bugaboo zetten? Ja, doen we. Auto open. Na vijf minuten geklungel zijn we klaar om naar het park te gaan. We lopen het festivalterrein op van De Rollende Keukens. Geweldig! Overal gezelligheid, de zon schijnt en veel leuke eettentjes met hier en daar live muziek. Samen met vriendinnetje Marjolein hebben we weer veel lol. Als we verzadigd zijn van een heerlijke middag en avond, lopen we terug naar de auto.
Frank wil zijn autosleutels uit zijn broekzak pakken. Zijn broekzakken zijn leeg. “Oh nee, heb ik de sleutels in de auto laten zitten?!” roept hij verschrikt uit. Mijn hart slaat even over. We lopen het steegje in waar we auto hebben geparkeerd. Gelukkig! Onze auto staat er nog. Er ligt een briefje in de auto: sleutels ophalen bij nr. 6. We bellen aan en een schattig meisje doet open. Noa, van 7 jaar, zegt dat haar mama de sleutels heeft gevonden en zo terug komt van boodschappen doen. Felicia kijkt naar Noa en ze lachen lief naar elkaar. Dan komt haar moeder thuis, ze checkt nog even onze naam voordat ze de sleutels teruggeeft. Oef, wat een geluk dat er natuurlijk ook genoeg eerlijke mensen in Amsterdam wonen.

Zomerkind

De zomer van 2011 begint met een regenachtige, grijze dag. Maar voor mij is het een bijzondere dag.

Ik denk terug aan acht maanden geleden. Op een nazomerdag loop ik alleen over het strand in Bergen aan Zee. Frank is deze week aan het zeilen met zijn jaarclub in Napels. Ik wacht op een telefoontje van het ziekenhuis. Maar eigenlijk weet ik de uitslag al. Ik stel me in op een teleurstelling en beloof mezelf deze keer niet te gaan huilen. Na zes mislukte IUI en twee mislukte IVF pogingen weet ik ondertussen hoe het voelt. Het ziekenhuis gaat me me tussen twee en half vijf bellen. Om vier minuten over twee een sms van Frank: ‘Weet je al wat?’ Ik lach en sms terug: ‘Wat denk je zelf? Het is amper twee uur, voor half vijf weten we het.’

Ik kijk naar de lucht en zie wolken. Dan breekt plotseling de zon voorzichtig door. Tegelijkertijd hoor ik mijn mobiel overgaan: een onbekend nummer. Het is acht over twee. Ik neem op.
“Spreek ik met Anne Tel?”
“Ja.”
“U spreekt met Marjolein van de IVF-kliniek. Wilt u even gaan zitten?”
“Nou,” antwoord ik, “Ik loop op het strand, dus zegt u het maar gewoon.” Ik weet wat er komen gaat. Ik weet dat ik deze keer niet verdrietig hoef te zijn, want ik heb nog zes embryo’s in de vriezer. Ik ga niet huilen. Ik ga niet huilen!

Dan hoor ik haar zeggen: “U bent zwanger!”

“Ben ik zwanger?”, roep ik uit, “Weet u het zeker? Ik kan het niet geloven!” Ik word overmand door emoties van extreme blijdschap en geluk. Tranen stromen over mijn wangen, ik spring in de lucht, ik draai een rondje en laat me in het zand vallen.

Ik bel Frank; hij neemt niet op. Dan zie ik dat ik per ongeluk het thuisnummer belde. Volkomen in de war klik ik de hartjes-app aan, die gelijk mijn liefde belt op zijn mobiel. Mijn handen trillen. Mijn lichaam beeft van geluk. De telefoon gaat over, één, twee, drie keer en dan neemt mijn grote liefde op die ik ga vertellen dat hij vader gaat worden.

“IK BEN ZWANGER!!”, schreeuw ik uit met een snik in mijn stem. “Echt waar? Oh lieverd, lieverd van me!” Ik hoor de klank van emotie en ongeloof in zijn stem. Stil. We kunnen even niets uitbrengen. Dan hoor ik hem schreeuwen: “Anne is zwanger!” Ik hoor een luid gejuich op de achtergrond. “Oh lieverd, wat wil ik nu graag bij je zijn, jou en je buikje knuffelen. Wauw!”

 Op 21 juni 2011, de eerste dag van de zomer, ben ik moeder geworden. Onze prachtige dochter Felicia is geboren op de eerste dag van de zomer. Met haar erbij zal de zon elke dag schijnen, mijn zomerkind.

In de zomer van 2012 wordt mijn tweede grote droom werkelijkheid. Deze zomer komt mijn boek ‘Paaseitjes zoeken in het AMC’ uit. Mijn verhaal over liefde, reizen en vruchtbaarheidsproblemen.