Werkende IVF-vrouwen

Hoeveel belangengroepen zijn er voor werkende moeders? Tig vrouwennetwerken die zich op de werkende of ondernemende moeders richten en hun carrière.

Ook in het bedrijfsleven wordt veel rekening gehouden met werkende moeders. Je kind naar de crèche brengen, thuiswerken als je kind ziek is, parttime werken, noem maar op.

Maar… hoe is het met de groep werkende IVF-vrouwen gesteld? De vrouwen die dolgraag moeder willen worden en hier een zware strijd voor leveren? Die te pas en te onpas moeten haasten naar het ziekenhuis en hun agenda keer op keer last-minute omgooien voor een echo. Eén echo missen betekent gelijk een behandeling een maand opschuiven, elke echo is belangrijk en de datum en tijdstip wordt bepaald door het ziekenhuis.

Ik werkte om de hoek van het ziekenhuis, ideaal zou je zeggen. Toch viel het in de praktijk niet altijd mee. Het kwam regelmatig voor dat ik de middag ervoor pas wist dat ik de volgende ochtend verwacht werd, vaak net op een tijdstip dat ik een overleg of een belangrijke klantafspraak in de agenda had staan. Ook kan je niet inschatten hoe lang de wacht- en behandeltijd is.

Als IVF-vrouw deed ik zo hard mijn best, en nog voelde ik dat ik tekort schoot. Volgespoten met hormonen maakt het er niet makkelijker op. Hoofdpijn, moe, vervelend, depressief, prikkelbaar zijn veel voorkomende bijwerkingen. Werkende moeders hebben het óók zwaar, heus, maar zij hebben één, twee of drie kinderen.

Heb jij een collega in een IVF-traject, probeer haar af en toe te ontlasten en te helpen. Zoals zij rekening houdt met jouw moederschap, is het fijn om onverwacht steun te krijgen of verrast te worden door een meedenkende collega. Een klein gebaar als zomaar een bloemetje, een kaartje of een geluksbrenger op haar bureau kan een groot verschil uitmaken. Want geloof me, het valt echt niet mee voor een werkende IVF-vrouw om alle ballen in de lucht te houden. Soms is het puur overleven. Ik had het geluk een lieve vrouwelijke manager te treffen die er voor me was, me begreep en naar me luisterde als ik het nodig had.

En als je zelf zwanger bent, vertel het dan gelijk aan de collega die met IVF worstelt. Niet vertellen of iemand ontwijken is vaak nog pijnlijker en stel je eens voor dat uitgerekend zij het via via moet horen. Je IVF collega heeft een zesde zintuig waarbij ze vaak als eerste aanvoelt dat je zwanger bent.

————————————————————————————————-

Nieuw: magazine Uitgerekend jij!

Begin mei verschijnt Uitgerekend Jij – Magazine over vruchtbaarheidsproblemen. Het wordt gratis verspreid via ruim 90 fertiliteitsklinieken en -afdelingen. Een goed initiatief dat ik hierbij onder de aandacht wil brengen.

Wil je zeker zijn van een exemplaar? Of kom je niet in de kliniek? Bestel Uitgerekend Jij op de website. Je krijgt het dan begin mei thuisgestuurd. Het magazine blijft gratis, je betaalt alleen verzend- en administratiekosten.

Je mag Uitgerekend Jij natuurlijk ook bestellen als je zelf geen vruchtbaarheidsproblemen hebt, maar wel meer wilt weten over het onderwerp.

Werkende moeders

Met veel interesse lees ik het boek ‘Vanuit je hart naar succes, in werk, leven en moederschap’ van Jolanda Holwerda. Jolanda is hoofdredacteur van Lof, de glossy voor werkende moeders. Het gaat over de uitdaging om je ambities na te streven in combinatie met het moederschap. Ze geeft toelichting op interessante onderzoeken en vergelijkt onze situatie met andere landen zoals Zweden. Ook komen de meest interessante mensen aan het woord, sociologen, hoogleraren en bekende topmanagers uit het bedrijfsleven. Nederland lijkt geëmancipeerd, maar de wet van de remmende voorsprong is ook op ons van toepassing. Want, is het niet zo dat in 97% van de gevallen bij jonge gezinnen de moeder minder gaat werken en haar ambities laat varen voor het moederschap? Het is vaak ook een bewuste keuze, je krijgt een kindje waar je van wil genieten. De keerzijde is dat carrière maken lastig wordt voor een parttime werkende moeder. Het gros doet bewust een stap terug, maar voor ambitieuze moeders blijft het een strijd om carrière te blijven maken.

Ik sprak deze week een vrouw die in de jaren zeventig kinderopvang en naschoolse opvang heeft opgezet in Rotterdam. Nu 40 jaar later, zijn we niet veel verder. Het kabinet bezuinigt, kinderopvang wordt steeds duurder. Het is in sommige gevallen financieel aantrekkelijker om te stoppen met werken en fulltime moeder te zijn in plaats van parttime te werken en je salaris naar de kinderopvang over te maken. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest.

Begin jaren negentig schreef ik op de middelbare school al een essay over de vraag waarom 95% van alle directeuren mannen zijn. Ik was steevast van plan om daar iets in te veranderen. Daar ben ik (nog) niet in geslaagd. Nu ik 17 jaar in loondienst heb gewerkt, heb ik slechts enkele vrouwelijke directeuren en managers meegemaakt, en in mijn beleving zijn ze stuk voor stuk beter dan de mannelijke directeuren. De succesvolle zakenvrouwen die ik ken zijn nog steeds op 1 of misschien 2 handen te tellen. De meesten van hen hebben geen kinderen.

Boek Vanuit je hart naar succes