Trots

Ik heb me nooit geschaamd voor de IVF-behandelingen. Vruchtbaarheidsproblemen overkomen je, het is gewoon pech. Ik ben open en eerlijk geweest en ik voel me trots. Trots omdat Frank en ik deze weg samen hebben bewandeld. We hebben gestreden en uiteindelijk is onze inzet beloond. Ik vind dat we het goed hebben doorstaan met elkaar, onze omgeving heeft ons goed gesteund en heeft ons geprezen om onze moed en doorzettingsvermogen.

Voor sommigen blijft het een taboe. Het blijft een emotioneel beladen onderwerp. Ik zie mensen die makkelijk praten over hun successen, maar liever niet praten over hun onzeker- en kwetsbaarheden.

Ik heb ook alle opmerkingen en grapjes over me heen gekregen, van mensen die niet beter weten. ‘Oh, huis gekocht, oh, jullie gaan de stad uit, nou, dan zal het vast niet lang duren met de kinderen.’ Ondertussen waren we toen al een tijd bezig om zwanger te raken en doorliepen we de eerste onderzoeken in het ziekenhuis. In die fase praat je met niemand over je kinderwens. Ik leerde later dat als mensen een zogenaamd grappige opmerking maakte, om er direct op te reageren dat kinderen krijgen niet een vanzelfsprekend is. Door het open te gooien, kreeg ik respect en wist ik dat die mensen mij niet zomaar opnieuw konden raken met een misplaatste opmerking.