Waarom kraamfeestjes niet altijd leuk zijn

Natuurlijk zijn kraamfeestjes en kinderpartijtjes leuk. Je komt de huiskamer binnen en struikelt over de maxicosi’s en kinderwagens. Een gezellige verzameling van zwangere vrouwen, jonge moeders en tig baby’s, peuters en kleuters. En jij, die al jaren probeert zwanger te worden. De meeste vrouwen op het feestje weten dat niet en delen gezellig hun ervaringen uit hoe snel ze zwanger werden van hun eerste, tweede of derde kind. Natuurlijk ben je oprecht blij voor al die andere vrouwen, maar je baalt vanuit je tenen dat het jou niet lukt. Iets wat voor hen zo vanzelfsprekend lijkt te zijn en weinig moeite kostte, bij jou is het anders. Het gesprek gaat alleen maar over kinderen alsof de rest er niet toe doet.┬áDirect de eerste keer raak, hoor je ze zeggen. Bij jou is zelfs de eerste 50 keer niet raak geweest.

Je kijkt naar de lijn met vrolijke geboortekaartjes. Je denkt aan de tientallen keren dat je een envelop op de deurmat aantrof met de welbekende ooievaar. Elke keer stuur je weer braaf een kaartje terug om de blije ouders te feliciteren met hun wonder. Verdrietig word je er wel van. Het is confronterend, want je wilt zo graag zelf het grote geluk ervaren. Je doet je best om jouw verhaal los te zien van de andere verhalen, dat lukt niet. Je ziet de baby die jij ook wil. Je zet je kiezen op elkaar en probeert er het beste van te maken. Je kijkt naar een vrouw die zachtjes over haar buik aait, ze voelt de baby schoppen. Je neemt een drankje en je lacht. Je doet je best voor je vriendin of je zus.

Later thuis op de bank voel je het verdriet opborrelen. Die vervelende open wond waar je geen pleister op kan plakken. Je besluit dat je de volgende keer een aparte afspraak maakt om de baby te bewonderen en het kraamfeestje aan je voorbij zal laten gaan.